*sinnaz
Runic: ᛊᛁᚾᚨᛉ Pronunciation: /ˈsin.nɑz/noun · masculine · a-stem
Meanings
- sense, perception
- sense, meaning
Etymology
Reflecting pre-Germanic *sentnós, from the root of *sinnaną, from Proto-Indo-European *sent- (‘to perceive, think, feel’).
Declension
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nom. | sinnaz | sinnōz, sinnōs |
| Acc. | sinną | sinnanz |
| Gen. | sinnas, sinnis | sinnǫ̂ |
| Dat. | sinnai | sinnamaz |
| Inst. | sinnō | sinnamiz |
| Voc. | sinn | sinnōz, sinnōs |
Descendants
-
*sinn (Proto-West Germanic)
- *sennus, *sinnus (Latin)
-
*sinn (Proto-West Germanic)
-
sin (Old Dutch)
-
sin (Middle Dutch)
- zin (Limburgish)
-
sin (Middle Dutch)
-
sin (Old Dutch)
-
*sinn (Proto-West Germanic)
-
sin (Old Dutch)
-
sin (Middle Dutch)
-
zin (Dutch)
- sin (Afrikaans)
- sin (Negerhollands)
-
zin (Dutch)
-
sin (Middle Dutch)
-
sin (Old Dutch)
-
*sinn (Proto-West Germanic)
-
sinn, sin (Old Frisian)
- Sin (Saterland Frisian)
- sin (West Frisian)
-
sinn, sin (Old Frisian)
-
*sinn (Proto-West Germanic)
-
sin (Old High German)
-
sin (Middle High German)
- Sinn (German)
- Sënn (Luxembourgish)
- זין (zin) (Yiddish)
-
sin (Middle High German)
-
sin (Old High German)
-
*sinn (Proto-West Germanic)
-
*sinn (Old Saxon)
-
sin (Middle Low German)
- sind (Danish)
- Sinn (German Low German)
- sinn (Norwegian Bokmål)
- sinn (Norwegian Nynorsk)
-
sin (Middle Low German)
-
*sinn (Old Saxon)
-
*sinn (Proto-West Germanic)
-
*sinn (Old Saxon)
-
sin (Middle Low German)
-
sin (Old Swedish)
- sinne (Swedish)
-
sin (Old Swedish)
-
sin (Middle Low German)
-
*sinn (Old Saxon)