*skainijaną²
Runic: ᛊᚲᚨᛁᚾᛁᛃᚨᚾᚨ Pronunciation: /ˈskɑi̯.ni.jɑ.nɑ̃/verb · Weak class 1
Meanings
- to make shine
- to make appear
- to expose, make visible
Etymology
Possibly from *skīnaną (‘to shine’) + *-janą.
Conjugation
Present active
| Person | Indicative | Subjunctive | Imperative |
|---|---|---|---|
| 1st singular | skainijō | skainijaų | – |
| 2nd singular | skainīsi | skainijais | skainī |
| 3rd singular | skainīþi | skainijai | skainijaþau |
| 1st dual | skainijōs | skainijaiw | – |
| 2nd dual | skainijaþiz | skainijaiþiz | skainijaþiz |
| 1st plural | skainijamaz | skainijaim | – |
| 2nd plural | skainīþ | skainijaiþ | skainīþ |
| 3rd plural | skainijanþi | skainijain | skainijanþau |
Present passive
| Person | Indicative | Subjunctive |
|---|---|---|
| 1st singular | skainijai | – |
| 2nd singular | skainijasai | skainijaisau |
| 3rd singular | skainijaþai | skainijaiþau |
| 1st dual | – | – |
| 2nd dual | – | – |
| 1st plural | skainijanþai | skainijainþau |
| 2nd plural | skainijanþai | skainijainþau |
| 3rd plural | skainijanþai | skainijainþau |
Past
| Person | Indicative | Subjunctive |
|---|---|---|
| 1st singular | skainidǭ | skainidēdį̄ |
| 2nd singular | skainidēz | skainidēdīz |
| 3rd singular | skainidē | skainidēdī |
| 1st dual | skainidēdū | skainidēdīw |
| 2nd dual | skainidēdudiz | skainidēdīdiz |
| 1st plural | skainidēdum | skainidēdīm |
| 2nd plural | skainidēdud | skainidēdīd |
| 3rd plural | skainidēdun | skainidēdīn |
Non-finite Forms
| Infinitive | Present Participle | Past Participle |
|---|---|---|
| skainijaną | skainijandz | skainidaz |
Descendants
-
*skainijan (Proto-West Germanic)
-
skēnen, *skeinen (Old Dutch)
- scheinen (Middle Dutch)
-
skēnen, *skeinen (Old Dutch)
-
*skainijan (Proto-West Germanic)
-
sċǣnan (Old English)
-
shenen (Middle English)
- sheen (English)
-
shenen (Middle English)
-
sċǣnan (Old English)
-
*skainijan (Proto-West Germanic)
-
skeinen (Old High German)
- scheinen (Middle High German)
-
skeinen (Old High German)
-
*skainijan (Proto-West Germanic)
-
*skēnian (Old Saxon)
- schênen (Middle Low German)
-
*skēnian (Old Saxon)