*skainijaną¹
Runic: ᛊᚲᚨᛁᚾᛁᛃᚨᚾᚨ Pronunciation: /ˈskɑi̯.ni.jɑ.nɑ̃/verb · Weak class 1
Meanings
- to scratch, to wound
- to break
Etymology
Possibly from Proto-Indo-European *skey- (‘to cut, split’), related to *skinō (‘piece, shinbone’).
Conjugation
Present active
| Person | Indicative | Subjunctive | Imperative |
|---|---|---|---|
| 1st singular | skainijō | skainijaų | – |
| 2nd singular | skainīsi | skainijais | skainī |
| 3rd singular | skainīþi | skainijai | skainijaþau |
| 1st dual | skainijōs | skainijaiw | – |
| 2nd dual | skainijaþiz | skainijaiþiz | skainijaþiz |
| 1st plural | skainijamaz | skainijaim | – |
| 2nd plural | skainīþ | skainijaiþ | skainīþ |
| 3rd plural | skainijanþi | skainijain | skainijanþau |
Present passive
| Person | Indicative | Subjunctive |
|---|---|---|
| 1st singular | skainijai | – |
| 2nd singular | skainijasai | skainijaisau |
| 3rd singular | skainijaþai | skainijaiþau |
| 1st dual | – | – |
| 2nd dual | – | – |
| 1st plural | skainijanþai | skainijainþau |
| 2nd plural | skainijanþai | skainijainþau |
| 3rd plural | skainijanþai | skainijainþau |
Past
| Person | Indicative | Subjunctive |
|---|---|---|
| 1st singular | skainidǭ | skainidēdį̄ |
| 2nd singular | skainidēz | skainidēdīz |
| 3rd singular | skainidē | skainidēdī |
| 1st dual | skainidēdū | skainidēdīw |
| 2nd dual | skainidēdudiz | skainidēdīdiz |
| 1st plural | skainidēdum | skainidēdīm |
| 2nd plural | skainidēdud | skainidēdīd |
| 3rd plural | skainidēdun | skainidēdīn |
Non-finite Forms
| Infinitive | Present Participle | Past Participle |
|---|---|---|
| skainijaną | skainijandz | skainidaz |
Descendants
-
*skainijan (Proto-West Germanic)
- sċǣnan (Old English)
- skēnia (Old Frisian)
- irskeinen (Old High German)
-
skeina (Old Norse)
- skeina (Icelandic)
- skeina, skeine (Norwegian Nynorsk)