*snerkaną

Runic: ᛊᚾᛖᚱᚲᚨᚾᚨ Pronunciation: /ˈsner.kɑ.nɑ̃/

verb · Strong class 3

Meanings

to shrink; shrivel; contract

Etymology

From Proto-Indo-European *(s)nerg-, *(s)nerk- (‘to turn; wind; lace; shrink; shrivel’).

Conjugation

Present active

PersonIndicativeSubjunctiveImperative
1st singularsnerkōsnerkaų–
2nd singularsnirkizisnerkaizsnerk
3rd singularsnirkidisnerkaisnerkadau
1st dualsnerkōzsnerkaiw–
2nd dualsnerkadizsnerkaidizsnerkadiz
1st pluralsnerkamazsnerkaim–
2nd pluralsnirkidsnerkaidsnirkid
3rd pluralsnerkandisnerkainsnerkandau

Present passive

PersonIndicativeSubjunctive
1st singularsnerkai–
2nd singularsnerkazaisnerkaizau
3rd singularsnerkadaisnerkaidau
1st dual––
2nd dual––
1st pluralsnerkandaisnerkaindau
2nd pluralsnerkandaisnerkaindau
3rd pluralsnerkandaisnerkaindau

Past

PersonIndicativeSubjunctive
1st singularsnarksnurkį̄
2nd singularsnarhtsnurkīz
3rd singularsnarksnurkī
1st dualsnurkūsnurkīw
2nd dualsnurkudizsnurkīdiz
1st pluralsnurkumsnurkīm
2nd pluralsnurkudsnurkīd
3rd pluralsnurkunsnurkīn

Non-finite Forms

InfinitivePresent ParticiplePast Participle
snerkaną snerkandz snurkanaz

Find a form

Descendants

  • *snerkan (Proto-West Germanic)
    • *sneorcan (Old English)
      • ġesneorcan (Old English)
        • *snerchen, snarchen (Middle English)
  • *snerka (Old Norse)
    • snorkinn (Icelandic)
    • snerka, snerke (Norwegian)
    • snorkin (Old Swedish)
  • *snerka (Old Norse)
    • *snirken, snorkil (Middle English)
      • snirk (Scots)
  • *snorkinn (Old Norse)
    • snorkinn (Icelandic)
    • snerka, snerke (Norwegian)
    • snorkin (Old Swedish)
  • *snorkinn (Old Norse)
    • *snirken, snorkil (Middle English)
      • snirk (Scots)
  • snorkil (Old Norse)
    • snorkinn (Icelandic)
    • snerka, snerke (Norwegian)
    • snorkin (Old Swedish)
  • snorkil (Old Norse)
    • *snirken, snorkil (Middle English)
      • snirk (Scots)

Explore/search these descendants

View on Wiktionary