*snīwaną
Runic: ᛊᚾᛁᚹᚨᚾᚨ Pronunciation: /ˈsniː.wɑ.nɑ̃/verb · Strong class 1
Meanings
to snow
Etymology
From Proto-Indo-European *sneygʷʰ- (‘to snow’).
Conjugation
Present active
| Person | Indicative | Subjunctive | Imperative |
|---|---|---|---|
| 1st singular | snīwō | snīwaų | – |
| 2nd singular | snīwizi | snīwaiz | snīw |
| 3rd singular | snīwidi | snīwai | snīwadau |
| 1st dual | snīwōz | snīwaiw | – |
| 2nd dual | snīwadiz | snīwaidiz | snīwadiz |
| 1st plural | snīwamaz | snīwaim | – |
| 2nd plural | snīwid | snīwaid | snīwid |
| 3rd plural | snīwandi | snīwain | snīwandau |
Present passive
| Person | Indicative | Subjunctive |
|---|---|---|
| 1st singular | snīwai | – |
| 2nd singular | snīwazai | snīwaizau |
| 3rd singular | snīwadai | snīwaidau |
| 1st dual | – | – |
| 2nd dual | – | – |
| 1st plural | snīwandai | snīwaindau |
| 2nd plural | snīwandai | snīwaindau |
| 3rd plural | snīwandai | snīwaindau |
Past
| Person | Indicative | Subjunctive |
|---|---|---|
| 1st singular | snaiw | sniwį̄ |
| 2nd singular | snaiwt | sniwīz |
| 3rd singular | snaiw | sniwī |
| 1st dual | sniwū | sniwīw |
| 2nd dual | sniwudiz | sniwīdiz |
| 1st plural | sniwum | sniwīm |
| 2nd plural | sniwud | sniwīd |
| 3rd plural | sniwun | sniwīn |
Non-finite Forms
| Infinitive | Present Participle | Past Participle |
|---|---|---|
| snīwaną | snīwandz | sniwanaz |
Descendants
-
*snīwan (Proto-West Germanic)
-
*snīwan (Old Dutch)
-
snuwen (Middle Dutch)
- snuwen (Dutch)
- snieë, snieëje (Limburgish)
-
snuwen (Middle Dutch)
-
*snīwan (Old Dutch)
-
*snīwan (Proto-West Germanic)
-
snīwan (Old English)
-
snewen, sneuwen, snew, snewe, sniwe (Middle English)
- snew (English)
-
snewen, sneuwen, snew, snewe, sniwe (Middle English)
-
snīwan (Old English)
-
*snīwan (Proto-West Germanic)
-
*snīa (Old Frisian)
- snije (West Frisian)
-
*snīa (Old Frisian)
-
*snīwan (Proto-West Germanic)
-
snīwan (Old High German)
-
snīen, snīwen (Middle High German)
- schneibn (Bavarian)
- snaiban, snaim (Cimbrian)
- schneien (German)
- schneien (Luxembourgish)
- שנייען (shneyen) (Yiddish)
-
snīen, snīwen (Middle High German)
-
snīwan (Old High German)
-
*snīwan (Proto-West Germanic)
-
*snīwan (Old Saxon)
-
snîen (Middle Low German)
- snien (Low German)
- schnieen (Plautdietsch)
-
snîen (Middle Low German)
-
*snīwan (Old Saxon)
-
snjóva (Old Norse)
- sne (Danish)
- snjógva (Faroese)
- snjóa (Icelandic)
- snya, snjóge (Norwegian)
- snø (Norwegian Bokmål)
- snø, snøa, snjova (Norwegian Nynorsk)
- snö (Swedish)
-
snæva (Old Norse)
- sne (Danish)
- snjógva (Faroese)
- snjóa (Icelandic)
- snya, snjóge (Norwegian)
- snø (Norwegian Bokmål)
- snø, snøa, snjova (Norwegian Nynorsk)
- snö (Swedish)
-
snjáva (Old Norse)
- sne (Danish)
- snjógva (Faroese)
- snjóa (Icelandic)
- snya, snjóge (Norwegian)
- snø (Norwegian Bokmål)
- snø, snøa, snjova (Norwegian Nynorsk)
- snö (Swedish)