*spurnijaną

Runic: ᛊᛈᚢᚱᚾᛁᛃᚨᚾᚨ Pronunciation: /ˈspur.ni.jɑ.nɑ̃/

verb · Weak class 1

Meanings

to spur; push; kick

Etymology

Closely related to the strong verb *spurnaną.

Conjugation

Present active

PersonIndicativeSubjunctiveImperative
1st singularspurnijōspurnijaų–
2nd singularspurnīsispurnijaisspurnī
3rd singularspurnīþispurnijaispurnijaþau
1st dualspurnijōsspurnijaiw–
2nd dualspurnijaþizspurnijaiþizspurnijaþiz
1st pluralspurnijamazspurnijaim–
2nd pluralspurnīþspurnijaiþspurnīþ
3rd pluralspurnijanþispurnijainspurnijanþau

Present passive

PersonIndicativeSubjunctive
1st singularspurnijai–
2nd singularspurnijasaispurnijaisau
3rd singularspurnijaþaispurnijaiþau
1st dual––
2nd dual––
1st pluralspurnijanþaispurnijainþau
2nd pluralspurnijanþaispurnijainþau
3rd pluralspurnijanþaispurnijainþau

Past

PersonIndicativeSubjunctive
1st singularspurnidǭspurnidēdį̄
2nd singularspurnidēzspurnidēdīz
3rd singularspurnidēspurnidēdī
1st dualspurnidēdūspurnidēdīw
2nd dualspurnidēdudizspurnidēdīdiz
1st pluralspurnidēdumspurnidēdīm
2nd pluralspurnidēdudspurnidēdīd
3rd pluralspurnidēdunspurnidēdīn

Non-finite Forms

InfinitivePresent ParticiplePast Participle
spurnijaną spurnijandz spurnidaz

Find a form

Descendants

  • *spurnijan (Proto-West Germanic)
    • *spurnen (Old Dutch)
      • witherspurnen (Old Dutch)
  • *spurnijan (Proto-West Germanic)
    • spyrnan (Old English)
      • spirnen, spernen (Middle English)
  • *spurnijan (Proto-West Germanic)
    • spurnen (Old High German)
      • spürnen (Middle High German)
  • spyrna (Old Norse)
    • spyrna (Icelandic)

Explore/search these descendants

View on Wiktionary