*stammijaną
Runic: ᛊᛏᚨᛗᛁᛃᚨᚾᚨ Pronunciation: /ˈstɑm.mi.jɑ.nɑ̃/verb · Weak class 1
Meanings
to cause to slow, stop
Etymology
The causative to an unattested strong verb *stimmaną, ultimately from Proto-Indo-European *stemH- (‘to stutter, push’), whence also Latvian stumt (‘to pull, push’).
Conjugation
Present active
| Person | Indicative | Subjunctive | Imperative |
|---|---|---|---|
| 1st singular | stammijō | stammijaų | – |
| 2nd singular | stammīsi | stammijais | stammī |
| 3rd singular | stammīþi | stammijai | stammijaþau |
| 1st dual | stammijōs | stammijaiw | – |
| 2nd dual | stammijaþiz | stammijaiþiz | stammijaþiz |
| 1st plural | stammijamaz | stammijaim | – |
| 2nd plural | stammīþ | stammijaiþ | stammīþ |
| 3rd plural | stammijanþi | stammijain | stammijanþau |
Present passive
| Person | Indicative | Subjunctive |
|---|---|---|
| 1st singular | stammijai | – |
| 2nd singular | stammijasai | stammijaisau |
| 3rd singular | stammijaþai | stammijaiþau |
| 1st dual | – | – |
| 2nd dual | – | – |
| 1st plural | stammijanþai | stammijainþau |
| 2nd plural | stammijanþai | stammijainþau |
| 3rd plural | stammijanþai | stammijainþau |
Past
| Person | Indicative | Subjunctive |
|---|---|---|
| 1st singular | stammidǭ | stammidēdį̄ |
| 2nd singular | stammidēz | stammidēdīz |
| 3rd singular | stammidē | stammidēdī |
| 1st dual | stammidēdū | stammidēdīw |
| 2nd dual | stammidēdudiz | stammidēdīdiz |
| 1st plural | stammidēdum | stammidēdīm |
| 2nd plural | stammidēdud | stammidēdīd |
| 3rd plural | stammidēdun | stammidēdīn |
Non-finite Forms
| Infinitive | Present Participle | Past Participle |
|---|---|---|
| stammijaną | stammijandz | stammidaz |
Descendants
-
*stammijan (Proto-West Germanic)
-
*stemmen (Old Dutch)
-
stemmen (Middle Dutch)
- stemmen (Dutch)
-
stemmen (Middle Dutch)
-
*stemmen (Old Dutch)
-
*stammijan (Proto-West Germanic)
-
*stemman (Old English)
- forstemman (Old English)
-
*stemman (Old English)
-
*stammijan (Proto-West Germanic)
-
*stemman (Old English)
-
stemmen (Middle English)
- stem (English)
-
stemmen (Middle English)
-
*stemman (Old English)
-
*stammijan (Proto-West Germanic)
-
*stemmen (Old High German)
-
stemmen (Middle High German)
- stemmen (German)
-
stemmen (Middle High German)
-
*stemmen (Old High German)
-
*stammijan (Proto-West Germanic)
-
*stemmian (Old Saxon)
- stemmen (Middle Low German)
-
*stemmian (Old Saxon)
-
stemma (Old Norse)
- stemma (Faroese)
- stemma (Icelandic)
-
stemma (Old Norse)
-
stæmmæ (Old Danish)
- stæmme, stemme (Danish)
-
stæmmæ (Old Danish)
-
stemma (Old Norse)
-
stæmma (Old Swedish)
- stämma (Swedish)
-
stæmma (Old Swedish)