*staupijaną²

Runic: ᛊᛏᚨᚢᛈᛁᛃᚨᚾᚨ Pronunciation: /ˈstɑu̯.pi.jɑ.nɑ̃/

verb · Weak class 1

Meanings

  1. to make fall down, to make stumble
  2. to throw down, to overthrow

Etymology

From *stūpaną (‘to stoop, fall down’) + *-janą (causative).

Conjugation

Present active

PersonIndicativeSubjunctiveImperative
1st singularstaupijōstaupijaų–
2nd singularstaupīsistaupijaisstaupī
3rd singularstaupīþistaupijaistaupijaþau
1st dualstaupijōsstaupijaiw–
2nd dualstaupijaþizstaupijaiþizstaupijaþiz
1st pluralstaupijamazstaupijaim–
2nd pluralstaupīþstaupijaiþstaupīþ
3rd pluralstaupijanþistaupijainstaupijanþau

Present passive

PersonIndicativeSubjunctive
1st singularstaupijai–
2nd singularstaupijasaistaupijaisau
3rd singularstaupijaþaistaupijaiþau
1st dual––
2nd dual––
1st pluralstaupijanþaistaupijainþau
2nd pluralstaupijanþaistaupijainþau
3rd pluralstaupijanþaistaupijainþau

Past

PersonIndicativeSubjunctive
1st singularstaupidǭstaupidēdį̄
2nd singularstaupidēzstaupidēdīz
3rd singularstaupidēstaupidēdī
1st dualstaupidēdūstaupidēdīw
2nd dualstaupidēdudizstaupidēdīdiz
1st pluralstaupidēdumstaupidēdīm
2nd pluralstaupidēdudstaupidēdīd
3rd pluralstaupidēdunstaupidēdīn

Non-finite Forms

InfinitivePresent ParticiplePast Participle
staupijaną staupijandz staupidaz

Find a form

Descendants

  • steypa (Old Norse)
    • steypa (Icelandic)
    • støypa (Norwegian Nynorsk)

Explore/search these descendants

View on Wiktionary