*streukaną
Runic: ᛊᛏᚱᛖᚢᚲᚨᚾᚨ Pronunciation: /ˈstreu̯.kɑ.nɑ̃/verb · Strong class 2
Meanings
to stroke, wipe
Etymology
Probably originally *streuganą, with -k- due to influence from the iterative *strukkōną, from a Proto-Indo-European *strewgʰ- (‘to stroke, shave’). Related to Proto-Slavic *strъgati (‘to scrape’), Lithuanian strùgas (‘short, cropped’). Compare also *strīkaną (‘to stroke’), which is apparently unrelated, despite strikingly similar phonetics and semantics.
Conjugation
Present active
| Person | Indicative | Subjunctive | Imperative |
|---|---|---|---|
| 1st singular | streukō | streukaų | – |
| 2nd singular | striukizi | streukaiz | streuk |
| 3rd singular | striukidi | streukai | streukadau |
| 1st dual | streukōz | streukaiw | – |
| 2nd dual | streukadiz | streukaidiz | streukadiz |
| 1st plural | streukamaz | streukaim | – |
| 2nd plural | striukid | streukaid | striukid |
| 3rd plural | streukandi | streukain | streukandau |
Present passive
| Person | Indicative | Subjunctive |
|---|---|---|
| 1st singular | streukai | – |
| 2nd singular | streukazai | streukaizau |
| 3rd singular | streukadai | streukaidau |
| 1st dual | – | – |
| 2nd dual | – | – |
| 1st plural | streukandai | streukaindau |
| 2nd plural | streukandai | streukaindau |
| 3rd plural | streukandai | streukaindau |
Past
| Person | Indicative | Subjunctive |
|---|---|---|
| 1st singular | strauk | strukį̄ |
| 2nd singular | strauht | strukīz |
| 3rd singular | strauk | strukī |
| 1st dual | strukū | strukīw |
| 2nd dual | strukudiz | strukīdiz |
| 1st plural | strukum | strukīm |
| 2nd plural | strukud | strukīd |
| 3rd plural | strukun | strukīn |
Non-finite Forms
| Infinitive | Present Participle | Past Participle |
|---|---|---|
| streukaną | streukandz | strukanaz |
Descendants
-
strjúka (Old Norse)
- striuoka (Elfdalian)
- strúka (Faroese)
- sträuke (Gutnish)
- strjúka (Icelandic)
- stryke (Norwegian)
-
strjúka (Old Norse)
-
strȳkæ (Old Danish)
- stryge (Danish)
-
strȳkæ (Old Danish)
-
strjúka (Old Norse)
-
strȳka (Old Swedish)
- stryka (Swedish)
-
strȳka (Old Swedish)