*swarmaz
Runic: ᛊᚹᚨᚱᛗᚨᛉ Pronunciation: /ˈswɑr.mɑz/noun · masculine · a-stem
Meanings
- swarm
- dizziness
Etymology
From Proto-Indo-European *swer- (‘to buzz, hum’). Cognate with Latin susurrus (‘whispering, humming, murmur’), Lithuanian surma (‘a pipe’), Russian свире́ль (svirélʹ, ‘a pipe, reed’).
Declension
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nom. | swarmaz | swarmōz, swarmōs |
| Acc. | swarmą | swarmanz |
| Gen. | swarmas, swarmis | swarmǫ̂ |
| Dat. | swarmai | swarmamaz |
| Inst. | swarmō | swarmamiz |
| Voc. | swarm | swarmōz, swarmōs |
Descendants
-
swearm (Old English)
-
swarm (Middle English)
- swarm (English)
- swarm (Scots)
-
swarm (Middle English)
-
*swarm (Old Frisian)
- Swoorm (Saterland Frisian)
- swarm, swaarm (West Frisian)
-
swarm (Old Saxon)
- swarm (Middle Low German)
-
*swarm (Old Dutch)
-
swaerm, swerm (Middle Dutch)
-
zwerm (Dutch)
- swerm (Afrikaans)
-
zwerm (Dutch)
-
swaerm, swerm (Middle Dutch)
-
swarm (Old High German)
-
swarm (Middle High German)
- Schwaarem (Hunsrik)
- Schwaarm (Luxembourgish)
-
swarm (Middle High German)
-
swarm (Old High German)
-
swarm (Middle High German)
-
Schwarm (German)
- svarmo (Esperanto)
-
Schwarm (German)
-
swarm (Middle High German)
-
svarmr (Old Norse)
- sværm (Danish)
- svarmur (Icelandic)
- sverm (Norwegian)
-
svarmr (Old Norse)
-
sværmber (Old Swedish)
- svärm (Swedish)
-
sværmber (Old Swedish)