*swinkaną
Runic: ᛊᚹᛁᚾᚲᚨᚾᚨ Pronunciation: /ˈswiŋ.kɑ.nɑ̃/verb · Strong class 3
Meanings
to toil, labor
Etymology
Of uncertain origin; possibly related to Old Irish seng (‘slender, slim’), though the semantic connection is weak. Compare *swangaz (‘thin, slender’).
Conjugation
Present active
| Person | Indicative | Subjunctive | Imperative |
|---|---|---|---|
| 1st singular | swinkō | swinkaų | – |
| 2nd singular | swinkizi | swinkaiz | swink |
| 3rd singular | swinkidi | swinkai | swinkadau |
| 1st dual | swinkōz | swinkaiw | – |
| 2nd dual | swinkadiz | swinkaidiz | swinkadiz |
| 1st plural | swinkamaz | swinkaim | – |
| 2nd plural | swinkid | swinkaid | swinkid |
| 3rd plural | swinkandi | swinkain | swinkandau |
Present passive
| Person | Indicative | Subjunctive |
|---|---|---|
| 1st singular | swinkai | – |
| 2nd singular | swinkazai | swinkaizau |
| 3rd singular | swinkadai | swinkaidau |
| 1st dual | – | – |
| 2nd dual | – | – |
| 1st plural | swinkandai | swinkaindau |
| 2nd plural | swinkandai | swinkaindau |
| 3rd plural | swinkandai | swinkaindau |
Past
| Person | Indicative | Subjunctive |
|---|---|---|
| 1st singular | swank | sunkį̄ |
| 2nd singular | swanht | sunkīz |
| 3rd singular | swank | sunkī |
| 1st dual | sunkū | sunkīw |
| 2nd dual | sunkudiz | sunkīdiz |
| 1st plural | sunkum | sunkīm |
| 2nd plural | sunkud | sunkīd |
| 3rd plural | sunkun | sunkīn |
Non-finite Forms
| Infinitive | Present Participle | Past Participle |
|---|---|---|
| swinkaną | swinkandz | sunkanaz |
Descendants
-
*swinkan (Proto-West Germanic)
-
swincan (Old English)
-
swinken (Middle English)
- swink (English)
-
swinken (Middle English)
-
swincan (Old English)
- svinka (Old Norse)