*taikijaną

Runic: ᛏᚨᛁᚲᛁᛃᚨᚾᚨ Pronunciation: /ˈtɑi̯.ki.jɑ.nɑ̃/

verb · Weak class 1

Meanings

to show, point out, demonstrate; to teach

Etymology

A weak class I formation probably created from the same root as *taik(k)ōną + *-(i)janą, possibly continuing a medial causative, Proto-Indo-European *doiḱ-n̥H-éye/o- (‘to make oneself point out’) (Kroonen, 2013).

Conjugation

Present active

PersonIndicativeSubjunctiveImperative
1st singulartaikijōtaikijaų–
2nd singulartaikīsitaikijaistaikī
3rd singulartaikīþitaikijaitaikijaþau
1st dualtaikijōstaikijaiw–
2nd dualtaikijaþiztaikijaiþiztaikijaþiz
1st pluraltaikijamaztaikijaim–
2nd pluraltaikīþtaikijaiþtaikīþ
3rd pluraltaikijanþitaikijaintaikijanþau

Present passive

PersonIndicativeSubjunctive
1st singulartaikijai–
2nd singulartaikijasaitaikijaisau
3rd singulartaikijaþaitaikijaiþau
1st dual––
2nd dual––
1st pluraltaikijanþaitaikijainþau
2nd pluraltaikijanþaitaikijainþau
3rd pluraltaikijanþaitaikijainþau

Past

PersonIndicativeSubjunctive
1st singulartaihtǭtaihtēdį̄
2nd singulartaihtēztaihtēdīz
3rd singulartaihtētaihtēdī
1st dualtaihtēdūtaihtēdīw
2nd dualtaihtēdudiztaihtēdīdiz
1st pluraltaihtēdumtaihtēdīm
2nd pluraltaihtēdudtaihtēdīd
3rd pluraltaihtēduntaihtēdīn

Non-finite Forms

InfinitivePresent ParticiplePast Participle
taikijaną taikijandz taikidaz

Find a form

Descendants

  • *taikijan (Proto-West Germanic)
    • *teiken (Old Dutch)
      • teken (Middle Dutch)
  • *taikijan (Proto-West Germanic)
    • tǣċan (Old English)
      • techen (Middle English)
        • teach (English)
        • teich (Scots)
        • teach (Yola)
  • *taikijan (Proto-West Germanic)
    • *tēka, *tētza (Old Frisian)
      • tekend, teekend (Saterland Frisian)
  • *taikijan (Proto-West Germanic)
    • *tēkian (Old Saxon)
      • têken (Middle Low German)
        • teken (German Low German)

Explore/search these descendants

View on Wiktionary