*taumijaną

Runic: ᛏᚨᚢᛗᛁᛃᚨᚾᚨ Pronunciation: /ˈtɑu̯.mi.jɑ.nɑ̃/

verb · Weak class 1

Meanings

  1. to bridle
  2. to lead by the reins

Etymology

From *taumaz (‘tie, leash, bridle’) + *-janą.

Conjugation

Present active

PersonIndicativeSubjunctiveImperative
1st singulartaumijōtaumijaų–
2nd singulartaumīsitaumijaistaumī
3rd singulartaumīþitaumijaitaumijaþau
1st dualtaumijōstaumijaiw–
2nd dualtaumijaþiztaumijaiþiztaumijaþiz
1st pluraltaumijamaztaumijaim–
2nd pluraltaumīþtaumijaiþtaumīþ
3rd pluraltaumijanþitaumijaintaumijanþau

Present passive

PersonIndicativeSubjunctive
1st singulartaumijai–
2nd singulartaumijasaitaumijaisau
3rd singulartaumijaþaitaumijaiþau
1st dual––
2nd dual––
1st pluraltaumijanþaitaumijainþau
2nd pluraltaumijanþaitaumijainþau
3rd pluraltaumijanþaitaumijainþau

Past

PersonIndicativeSubjunctive
1st singulartaumidǭtaumidēdį̄
2nd singulartaumidēztaumidēdīz
3rd singulartaumidētaumidēdī
1st dualtaumidēdūtaumidēdīw
2nd dualtaumidēdudiztaumidēdīdiz
1st pluraltaumidēdumtaumidēdīm
2nd pluraltaumidēdudtaumidēdīd
3rd pluraltaumidēduntaumidēdīn

Non-finite Forms

InfinitivePresent ParticiplePast Participle
taumijaną taumijandz taumidaz

Find a form

Descendants

  • *taumijan (Proto-West Germanic)
    • *tōmen (Old Dutch)
      • tômen (Middle Dutch)
        • tomen (Dutch)
  • *taumijan (Proto-West Germanic)
    • tēman, tȳman, tīeman (Old English)
      • temen (Middle English)
        • teem (English)
  • *taumijan (Proto-West Germanic)
    • *tēma (Old Frisian)
      • teamme, teamje (West Frisian)
  • *taumijan (Proto-West Germanic)
    • *zoumen (Old High German)
      • zöumen, zoumen (Middle High German)
        • zäumen (German)
  • *taumijan (Proto-West Germanic)
    • *tōmian (Old Saxon)
      • tomen, tö̂men (Middle Low German)
        • tomen (German Low German)
  • teyma (Old Norse)
    • teyma (Icelandic)
    • tøyme (Norwegian Nynorsk)

Explore/search these descendants

View on Wiktionary