*teldaną

Runic: ᛏᛖᛚᛞᚨᚾᚨ Pronunciation: /ˈtel.dɑ.nɑ̃/

verb · Strong class 3

Meanings

to cover

Etymology

Uncertain. Possibly derived from a Proto-Indo-European *delH- (‘to flatten, spread out’), with an extension *-dʰ- (perhaps from *dʰeh₁- (‘to put’)), giving *delH-dʰh₁- (‘to put flat’). Potential cognates include Lithuanian délna (‘palm of hand’), Proto-Slavic *dòlnь (‘idem’).

Conjugation

Present active

PersonIndicativeSubjunctiveImperative
1st singularteldōteldaų–
2nd singulartildiziteldaizteld
3rd singulartildiditeldaiteldadau
1st dualteldōzteldaiw–
2nd dualteldadizteldaidizteldadiz
1st pluralteldamazteldaim–
2nd pluraltildidteldaidtildid
3rd pluralteldanditeldainteldandau

Present passive

PersonIndicativeSubjunctive
1st singularteldai–
2nd singularteldazaiteldaizau
3rd singularteldadaiteldaidau
1st dual––
2nd dual––
1st pluralteldandaiteldaindau
2nd pluralteldandaiteldaindau
3rd pluralteldandaiteldaindau

Past

PersonIndicativeSubjunctive
1st singulartaldtuldį̄
2nd singulartalsttuldīz
3rd singulartaldtuldī
1st dualtuldūtuldīw
2nd dualtuldudiztuldīdiz
1st pluraltuldumtuldīm
2nd pluraltuldudtuldīd
3rd pluraltulduntuldīn

Non-finite Forms

InfinitivePresent ParticiplePast Participle
teldaną teldandz tuldanaz

Find a form

Descendants

  • *teldan (Proto-West Germanic)
    • *teldan (Old English)
      • beteldan (Old English)
  • tjalða (Norwegian)

Explore/search these descendants

View on Wiktionary