*temaną

Runic: ᛏᛖᛗᚨᚾᚨ Pronunciation: /ˈte.mɑ.nɑ̃/

verb · Strong class 4

Meanings

to fit

Etymology

From Proto-Indo-European *dem- (‘to put together’). Cognate with Ancient Greek δέμω (démō) (démō, ‘to build’).

Conjugation

Present active

PersonIndicativeSubjunctiveImperative
1st singulartemōtemaų–
2nd singulartimizitemaiztem
3rd singulartimiditemaitemadau
1st dualtemōztemaiw–
2nd dualtemadiztemaidiztemadiz
1st pluraltemamaztemaim–
2nd pluraltimidtemaidtimid
3rd pluraltemanditemaintemandau

Present passive

PersonIndicativeSubjunctive
1st singulartemai–
2nd singulartemazaitemaizau
3rd singulartemadaitemaidau
1st dual––
2nd dual––
1st pluraltemandaitemaindau
2nd pluraltemandaitemaindau
3rd pluraltemandaitemaindau

Past

PersonIndicativeSubjunctive
1st singulartamtēmį̄
2nd singulartamttēmīz
3rd singulartamtēmī
1st dualtēmūtēmīw
2nd dualtēmudiztēmīdiz
1st pluraltēmumtēmīm
2nd pluraltēmudtēmīd
3rd pluraltēmuntēmīn

Non-finite Forms

InfinitivePresent ParticiplePast Participle
temaną temandz tumanaz

Find a form

Descendants

  • *teman (Proto-West Germanic)
    • teman (Old Dutch)
      • tēmen (Middle Dutch)
  • *teman (Proto-West Germanic)
    • *teman, temian, *tēme, *tȳme, luftȳme, wiþertȳme (Old English)
      • temen, *betemen (Middle English)
        • teem, beteem (English)
  • *teman (Proto-West Germanic)
    • tima, timia (Old Frisian)
      • täämelk (Saterland Frisian)
      • tiemje, betame, betamje (West Frisian)
  • *teman (Proto-West Germanic)
    • zëman, gizëman (Old High German)
      • zëmen, gezëmen (Middle High German)
        • ziemen, geziemen, ziemlich (German)
  • *teman (Proto-West Germanic)
    • teman (Old Saxon)
      • temen, tēmelik, tâmelik (Middle Low German)
        • temen, tamen (Low German)
  • 𐌲𐌰𐍄𐌹𐌼𐌰𐌽 (gatiman) (Gothic)

Explore/search these descendants

View on Wiktionary