*tōmijaną

Runic: ᛏᛟᛗᛁᛃᚨᚾᚨ Pronunciation: /ˈtɔː.mi.jɑ.nɑ̃/

verb · Weak class 1

Meanings

to empty

Etymology

From *tōmaz (‘free, clear, empty, unoccupied’) + *-janą.

Conjugation

Present active

PersonIndicativeSubjunctiveImperative
1st singulartōmijōtōmijaų–
2nd singulartōmīsitōmijaistōmī
3rd singulartōmīþitōmijaitōmijaþau
1st dualtōmijōstōmijaiw–
2nd dualtōmijaþiztōmijaiþiztōmijaþiz
1st pluraltōmijamaztōmijaim–
2nd pluraltōmīþtōmijaiþtōmīþ
3rd pluraltōmijanþitōmijaintōmijanþau

Present passive

PersonIndicativeSubjunctive
1st singulartōmijai–
2nd singulartōmijasaitōmijaisau
3rd singulartōmijaþaitōmijaiþau
1st dual––
2nd dual––
1st pluraltōmijanþaitōmijainþau
2nd pluraltōmijanþaitōmijainþau
3rd pluraltōmijanþaitōmijainþau

Past

PersonIndicativeSubjunctive
1st singulartōmidǭtōmidēdį̄
2nd singulartōmidēztōmidēdīz
3rd singulartōmidētōmidēdī
1st dualtōmidēdūtōmidēdīw
2nd dualtōmidēdudiztōmidēdīdiz
1st pluraltōmidēdumtōmidēdīm
2nd pluraltōmidēdudtōmidēdīd
3rd pluraltōmidēduntōmidēdīn

Non-finite Forms

InfinitivePresent ParticiplePast Participle
tōmijaną tōmijandz tōmidaz

Find a form

Descendants

  • *tōmijan (Proto-West Germanic)
    • tēma (Old Frisian)
  • *tōmijan (Proto-West Germanic)
    • tōmian (Old Saxon)
      • ātōmian (Old Saxon)
  • tœma (Old Norse)
    • tøma (Faroese)
    • tæma (Icelandic)
    • tøma (Norwegian Nynorsk)
    • tömma (Swedish)
  • tœma (Old Norse)
    • tømme (Danish)
      • tømme (Norwegian Bokmål)
        • tømma (Norwegian Nynorsk)
  • tœma (Old Norse)
    • temen (Middle English)
      • teem (English)
      • teme, teim (Scots)
  • tæma (Old Norse)
    • tøma (Faroese)
    • tæma (Icelandic)
    • tøma (Norwegian Nynorsk)
    • tömma (Swedish)
  • tæma (Old Norse)
    • tømme (Danish)
      • tømme (Norwegian Bokmål)
        • tømma (Norwegian Nynorsk)
  • tæma (Old Norse)
    • temen (Middle English)
      • teem (English)
      • teme, teim (Scots)

Explore/search these descendants

View on Wiktionary