*unnaną

Runic: ᚢᚾᚨᚾᚨ Pronunciation: /ˈun.nɑ.nɑ̃/

verb · Preterite-present

Meanings

to grant, bestow

Etymology

From Proto-Indo-European *h₃n̥-né-h₂-ti, from the root *h₃neh₂- (‘to enjoy’). Cognate with Ancient Greek ὀνίνημι (onínēmi) (onínēmi, ‘to be of use, help’), ἀπόνητο (apónēto, ‘to have joy of something’).

Conjugation

Present active

PersonIndicativeSubjunctiveImperative
1st singularannunnį̄–
2nd singularanntunnīz–
3rd singularannunnī–
1st dualunnūunnīw–
2nd dualunnudizunnīdiz–
1st pluralunnumunnīm–
2nd pluralunnudunnīd–
3rd pluralunnununnīn–

Present passive

PersonIndicativeSubjunctive
1st singular––
2nd singular––
3rd singular––
1st dual––
2nd dual––
1st plural––
2nd plural––
3rd plural––

Past

PersonIndicativeSubjunctive
1st singularunþǭunþēdį̄
2nd singularunþēzunþēdīz
3rd singularunþēunþēdī
1st dualunþēdūunþēdīw
2nd dualunþēdudizunþēdīdiz
1st pluralunþēdumunþēdīm
2nd pluralunþēdudunþēdīd
3rd pluralunþēdununþēdīn

Non-finite Forms

InfinitivePresent ParticiplePast Participle
unnaną unnandz unþaz

Find a form

Descendants

  • *unnan (Proto-West Germanic)
    • unna (Old Frisian)
    • unnan (Old High German)
    • unnan (Old Saxon)
  • *unnan (Proto-West Germanic)
    • ᚨᚾᚾ (ann) (Old Dutch)
      • onnen, unnen (Middle Dutch)
  • *unnan (Proto-West Germanic)
    • unnan (Old English)
      • unnen, one, unne, unnon (Middle English)
  • unna (Old Norse)
    • unna (Faroese)
    • unna (Icelandic)
    • onða (Scanian)
  • unna (Old Norse)
    • ? (Norwegian)
      • unne (Bokmål)
      • unna, unne (Nynorsk)
  • unna (Old Norse)
    • unnæ (Old Danish)
      • unde (Danish)
  • unna (Old Norse)
    • unna (Old Swedish)
      • unna (Swedish)
        • unna (Elfdalian)

Explore/search these descendants

View on Wiktionary

Entries that mention this word