*uz-
Runic: ᚢᛉ- Pronunciation: /uz/prefix
Function
up, out
Etymology
From Proto-Indo-European *ud-s- (‘up, out’), from Proto-Indo-European *úd (‘up, out’); or perhaps from Proto-Indo-European *h₂u-s- (‘off, from’), related to Latin au-, Sanskrit अव- (ava-) (ava-, ‘off, down’). Etymologically identical with Proto-Germanic *uz (‘out, out of’).
Descendants
-
*uʀ- (Proto-West Germanic)
-
ur-, or- (Old Dutch)
-
or-, oor- (Middle Dutch)
- oor- (Dutch)
-
or-, oor- (Middle Dutch)
-
ur-, or- (Old Dutch)
-
*uʀ- (Proto-West Germanic)
-
or- (Old English)
-
or- (Middle English)
- or- (English)
-
or- (Middle English)
-
or- (Old English)
-
*uʀ- (Proto-West Germanic)
-
or- (Old Frisian)
- uur- (Saterland Frisian)
- oar- (West Frisian)
-
or- (Old Frisian)
-
*uʀ- (Proto-West Germanic)
-
ur- (Old High German)
-
ur- (Middle High German)
- אור־ (ur-) (Yiddish)
-
ur- (Middle High German)
-
ur- (Old High German)
-
*uʀ- (Proto-West Germanic)
-
ur- (Old High German)
-
ur- (Middle High German)
-
ur- (German)
- oer- (Dutch)
- ur- (English)
-
ur- (German)
-
ur- (Middle High German)
-
ur- (Old High German)
-
*uʀ- (Proto-West Germanic)
-
ur-, or- (Old Saxon)
-
or- (Middle Low German)
- oor- (German Low German)
-
or- (Middle Low German)
-
ur-, or- (Old Saxon)
-
ør- (Old Norse)
- ør- (Norwegian Bokmål)
- ør- (Norwegian Nynorsk)
- 𐌿𐍃- (us-) (Gothic)