*uzbīdaną

Runic: ᚢᛉᛒᛁᛞᚨᚾᚨ Pronunciation: /ˌuz.ˈβiː.ðɑ.nɑ̃/

verb · Strong class 1

Meanings

  1. to wait out, be patient
  2. to await, expect

Etymology

From *uz- + *bīdaną.

Conjugation

Present active

PersonIndicativeSubjunctiveImperative
1st singularuzbīdōuzbīdaų–
2nd singularuzbīdiziuzbīdaizuzbīd
3rd singularuzbīdidiuzbīdaiuzbīdadau
1st dualuzbīdōzuzbīdaiw–
2nd dualuzbīdadizuzbīdaidizuzbīdadiz
1st pluraluzbīdamazuzbīdaim–
2nd pluraluzbīdiduzbīdaiduzbīdid
3rd pluraluzbīdandiuzbīdainuzbīdandau

Present passive

PersonIndicativeSubjunctive
1st singularuzbīdai–
2nd singularuzbīdazaiuzbīdaizau
3rd singularuzbīdadaiuzbīdaidau
1st dual––
2nd dual––
1st pluraluzbīdandaiuzbīdaindau
2nd pluraluzbīdandaiuzbīdaindau
3rd pluraluzbīdandaiuzbīdaindau

Past

PersonIndicativeSubjunctive
1st singularuzbaiduzbidį̄
2nd singularuzbaistuzbidīz
3rd singularuzbaiduzbidī
1st dualuzbidūuzbidīw
2nd dualuzbidudizuzbidīdiz
1st pluraluzbidumuzbidīm
2nd pluraluzbiduduzbidīd
3rd pluraluzbidunuzbidīn

Non-finite Forms

InfinitivePresent ParticiplePast Participle
uzbīdaną uzbīdandz uzbidanaz

Find a form

Descendants

  • *uʀbīdan (Proto-West Germanic)
    • ābīdan (Old English)
      • abyden, abiden (Middle English)
        • abide (English)
        • abyde, abide (Scots)
  • *uʀbīdan (Proto-West Germanic)
    • irbītan (Old High German)
      • irbīten, erbīten (Middle High German)
  • 𐌿𐍃𐌱𐌴𐌹𐌳𐌰𐌽 (usbeidan) (Gothic)

Explore/search these descendants

View on Wiktionary