*waifirhwijaną

Runic: ᚹᚨᛁᚠᛁᚱᚺᚹᛁᛃᚨᚾᚨ Pronunciation: /ˈwɑi̯.ɸir.xʷi.jɑ.nɑ̃/

verb · Weak class 1

Meanings

  1. to howl, to wail
  2. to lament, to mourn

Etymology

Likely from *wai (‘expression of grief’) + *firhwijaną, the latter verb is not attested in any of the descendants.

Conjugation

Present active

PersonIndicativeSubjunctiveImperative
1st singularwaifirhwijōwaifirhwijaų–
2nd singularwaifirhwīsiwaifirhwijaiswaifirhwī
3rd singularwaifirhwīþiwaifirhwijaiwaifirhwijaþau
1st dualwaifirhwijōswaifirhwijaiw–
2nd dualwaifirhwijaþizwaifirhwijaiþizwaifirhwijaþiz
1st pluralwaifirhwijamazwaifirhwijaim–
2nd pluralwaifirhwīþwaifirhwijaiþwaifirhwīþ
3rd pluralwaifirhwijanþiwaifirhwijainwaifirhwijanþau

Present passive

PersonIndicativeSubjunctive
1st singularwaifirhwijai–
2nd singularwaifirhwijasaiwaifirhwijaisau
3rd singularwaifirhwijaþaiwaifirhwijaiþau
1st dual––
2nd dual––
1st pluralwaifirhwijanþaiwaifirhwijainþau
2nd pluralwaifirhwijanþaiwaifirhwijainþau
3rd pluralwaifirhwijanþaiwaifirhwijainþau

Past

PersonIndicativeSubjunctive
1st singularwaifirhwidǭwaifirhwidēdį̄
2nd singularwaifirhwidēzwaifirhwidēdīz
3rd singularwaifirhwidēwaifirhwidēdī
1st dualwaifirhwidēdūwaifirhwidēdīw
2nd dualwaifirhwidēdudizwaifirhwidēdīdiz
1st pluralwaifirhwidēdumwaifirhwidēdīm
2nd pluralwaifirhwidēdudwaifirhwidēdīd
3rd pluralwaifirhwidēdunwaifirhwidēdīn

Non-finite Forms

InfinitivePresent ParticiplePast Participle
waifirhwijaną waifirhwijandz waifirhwidaz

Find a form

Descendants

  • *waifirhwijan (Proto-West Germanic)
    • wēferhen, wēverhen (Old High German)
  • 𐍅𐌰𐌹𐍆𐌰𐌹𐍂𐍈𐌾𐌰𐌽 (waifairƕjan) (Gothic)

Explore/search these descendants

View on Wiktionary