*waikwijaną
Runic: ᚹᚨᛁᚲᚹᛁᛃᚨᚾᚨ Pronunciation: /ˈwɑi̯.kʷi.jɑ.nɑ̃/verb · Weak class 1
Meanings
to make weak, to weaken, to soften
Etymology
From *waikwaz (‘weak’) + *-janą or *wīkwaną (‘to yield, to fold’) + *-janą, which would make the original sense of this word 'to cause to yield'.
Conjugation
Present active
| Person | Indicative | Subjunctive | Imperative |
|---|---|---|---|
| 1st singular | waikwijō | waikwijaų | – |
| 2nd singular | waikwīsi | waikwijais | waikwī |
| 3rd singular | waikwīþi | waikwijai | waikwijaþau |
| 1st dual | waikwijōs | waikwijaiw | – |
| 2nd dual | waikwijaþiz | waikwijaiþiz | waikwijaþiz |
| 1st plural | waikwijamaz | waikwijaim | – |
| 2nd plural | waikwīþ | waikwijaiþ | waikwīþ |
| 3rd plural | waikwijanþi | waikwijain | waikwijanþau |
Present passive
| Person | Indicative | Subjunctive |
|---|---|---|
| 1st singular | waikwijai | – |
| 2nd singular | waikwijasai | waikwijaisau |
| 3rd singular | waikwijaþai | waikwijaiþau |
| 1st dual | – | – |
| 2nd dual | – | – |
| 1st plural | waikwijanþai | waikwijainþau |
| 2nd plural | waikwijanþai | waikwijainþau |
| 3rd plural | waikwijanþai | waikwijainþau |
Past
| Person | Indicative | Subjunctive |
|---|---|---|
| 1st singular | waikwidǭ | waikwidēdį̄ |
| 2nd singular | waikwidēz | waikwidēdīz |
| 3rd singular | waikwidē | waikwidēdī |
| 1st dual | waikwidēdū | waikwidēdīw |
| 2nd dual | waikwidēdudiz | waikwidēdīdiz |
| 1st plural | waikwidēdum | waikwidēdīm |
| 2nd plural | waikwidēdud | waikwidēdīd |
| 3rd plural | waikwidēdun | waikwidēdīn |
Non-finite Forms
| Infinitive | Present Participle | Past Participle |
|---|---|---|
| waikwijaną | waikwijandz | waikwidaz |
Descendants
-
*waikwijan (Proto-West Germanic)
- wǣcan (Old English)
- wēka (Old Frisian)
-
*waikwijan (Proto-West Germanic)
-
wēken (Old Dutch)
-
wēken, weiken (Middle Dutch)
- weike (Limburgish)
-
wēken, weiken (Middle Dutch)
-
wēken (Old Dutch)
-
*waikwijan (Proto-West Germanic)
-
wēken (Old Dutch)
-
wēken, weiken (Middle Dutch)
-
weken (Dutch)
- week (Afrikaans)
-
weken (Dutch)
-
wēken, weiken (Middle Dutch)
-
wēken (Old Dutch)
-
*waikwijan (Proto-West Germanic)
-
avachir (Old French)
-
avachir (Middle French)
- avachir (French)
-
avachir (Middle French)
-
avachir (Old French)
-
*waikwijan (Proto-West Germanic)
-
weihhen (Old High German)
-
weichen (Middle High German)
- bòochan (Cimbrian)
- weichen (German)
- weechen (Luxembourgish)
-
weichen (Middle High German)
-
weihhen (Old High German)
-
*waikwijan (Proto-West Germanic)
-
*wēkian (Old Saxon)
- weiken (Middle Low German)
-
*wēkian (Old Saxon)
-
veikja (Old Norse)
- veikja (Faroese)
- veikja (Icelandic)
- vēkia (Old Swedish)