*wainōną
Runic: ᚹᚨᛁᚾᛟᚾᚨ Pronunciation: /ˈwɑi̯.nɔː.nɑ̃/verb · Weak class 2
Meanings
to cry, to lament, to grieve
Etymology
From *wai (‘woe! (expression of anguish)’) + *-inōną (‘verbal suffix’).
Conjugation
Present active
| Person | Indicative | Subjunctive | Imperative |
|---|---|---|---|
| 1st singular | wainō | wainǭ | – |
| 2nd singular | wainōsi | wainōs | wainō |
| 3rd singular | wainōþi | wainō | wainōþau |
| 1st dual | wainōs | wainōw | – |
| 2nd dual | wainōþiz | wainōþiz | wainōþiz |
| 1st plural | wainōmaz | wainōm | – |
| 2nd plural | wainōþ | wainōþ | wainōþ |
| 3rd plural | wainōnþi | wainōn | wainōnþau |
Present passive
| Person | Indicative | Subjunctive |
|---|---|---|
| 1st singular | wainōi | – |
| 2nd singular | wainōsai | wainōsau |
| 3rd singular | wainōþai | wainōþau |
| 1st dual | – | – |
| 2nd dual | – | – |
| 1st plural | wainōnþai | wainōnþau |
| 2nd plural | wainōnþai | wainōnþau |
| 3rd plural | wainōnþai | wainōnþau |
Past
| Person | Indicative | Subjunctive |
|---|---|---|
| 1st singular | wainōdǭ | wainōdēdį̄ |
| 2nd singular | wainōdēz | wainōdēdīz |
| 3rd singular | wainōdē | wainōdēdī |
| 1st dual | wainōdēdū | wainōdēdīw |
| 2nd dual | wainōdēdudiz | wainōdēdīdiz |
| 1st plural | wainōdēdum | wainōdēdīm |
| 2nd plural | wainōdēdud | wainōdēdīd |
| 3rd plural | wainōdēdun | wainōdēdīn |
Non-finite Forms
| Infinitive | Present Participle | Past Participle |
|---|---|---|
| wainōną | wainōndz | wainōdaz |
Descendants
-
*wainōn (Proto-West Germanic)
-
wēnon (Old Dutch)
-
wênen (Middle Dutch)
- weine, wiene, wèène (Limburgish)
-
wênen (Middle Dutch)
-
wēnon (Old Dutch)
-
*wainōn (Proto-West Germanic)
-
wēnon (Old Dutch)
-
wênen (Middle Dutch)
-
wenen (Dutch)
- ween (Afrikaans)
-
wenen (Dutch)
-
wênen (Middle Dutch)
-
wēnon (Old Dutch)
-
*wainōn (Proto-West Germanic)
-
wānian (Old English)
-
wanien, weinen, wonien, wonen (Middle English)
- ween (English)
- ween (Scots)
-
wanien, weinen, wonien, wonen (Middle English)
-
wānian (Old English)
-
*wainōn (Proto-West Germanic)
-
wēnia, wainia, weinia (Old Frisian)
- weynen (North Frisian)
- weine (West Frisian)
-
wēnia, wainia, weinia (Old Frisian)
-
*wainōn (Proto-West Germanic)
-
weinōn (Old High German)
-
weinen (Middle High German)
- weinen (German)
-
weinen (Middle High German)
-
weinōn (Old High German)
-
*wainōn (Proto-West Germanic)
-
wēnon, weinōn (Old Saxon)
-
wēnen, weinen (Middle Low German)
-
weinen (Low German)
- wenen (German Low German)
-
weinen (Low German)
-
wēnen, weinen (Middle Low German)
-
wēnon, weinōn (Old Saxon)
-
veina (Old Norse)
- veina (Icelandic)
- vēna (Old Swedish)