*wangaz
Runic: ᚹᚨᚾᚷᚨᛉ Pronunciation: /ˈwɑŋ.ɡɑz/noun · masculine · a-stem
Meanings
field, meadow, pasture, plain
Etymology
From Proto-Indo-European *wengʰ-, *wenk- (‘to be bent or bowed’), the same source as *wangô (‘cheek’). Compare Old Prussian wangus (‘oak forest’), Albanian vang (‘fallow’), Sanskrit वञ्च् (vañc) (vañc, ‘to move crookedly’).
Declension
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nom. | wangaz | wangōz, wangōs |
| Acc. | wangą | wanganz |
| Gen. | wangas, wangis | wangǫ̂ |
| Dat. | wangai | wangamaz |
| Inst. | wangō | wangamiz |
| Voc. | wang | wangōz, wangōs |
Descendants
-
*wang (Proto-West Germanic)
- wang (Old High German)
-
*wang (Proto-West Germanic)
-
wang, wong (Old English)
-
wong (Middle English)
- wong (English)
-
wong (Middle English)
-
wang, wong (Old English)
-
*wang (Proto-West Germanic)
-
wang (Old Saxon)
- hevanwang (Old Saxon)
-
wang (Old Saxon)
-
vangr (Old Norse)
- vangur (Faroese)
- vangur (Icelandic)
- vång (Norn)
- vang (Norwegian)
-
vangr (Old Norse)
-
vang (Old Danish)
- vang (Danish)
-
vang (Old Danish)
-
vangr (Old Norse)
-
vanger (Old Swedish)
- vång (Swedish)
-
vanger (Old Swedish)
-
𐍅𐌰𐌲𐌲𐍃 (waggs) (Gothic)
- fëng, fang (Albanian)
- *vāŋkē (Proto-Samic)