*wangô
Runic: ᚹᚨᚾᚷᛟ Pronunciation: /ˈwɑŋ.ɡɔːː/noun · neuter · an-stem
Meanings
cheek; jaw
Etymology
From Proto-Indo-European *wengʰ-, *wenk- (‘to be bent or bowed’); see *wangaz (‘meadow’) for more cognates.
Declension
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nom. | wangô | wangōnō |
| Acc. | wangô | wangōnō |
| Gen. | wanginiz | wanganǫ̂ |
| Dat. | wangini | wangammaz |
| Inst. | wanginē | wangammiz |
| Voc. | wangô | wangōnō |
Descendants
-
*wangā (Proto-West Germanic)
-
*wangja, *wankja (Lombardic)
-
*guancia (Vulgar Latin)
- zgwanza (Emilian)
- guancia, gargia (Italian)
- zguandza, zguanza, zgwand (Lombard)
- gardza (Neapolitan)
- guankia (Romagnol)
- gargia (Sicilian)
- zguandza, zguanza, zgwand (Venetan)
-
*guancia (Vulgar Latin)
-
*wangja, *wankja (Lombardic)
-
*wangā (Proto-West Germanic)
-
wanga (Old Dutch)
-
wange (Middle Dutch)
- wang (Dutch)
-
wange (Middle Dutch)
-
wanga (Old Dutch)
-
*wangā (Proto-West Germanic)
-
wange, wonge (Old English)
-
wange (Middle English)
- wang (English)
- wang, wan (Scots)
-
wange (Middle English)
-
wange, wonge (Old English)
-
*wangā (Proto-West Germanic)
-
*wange (Old Frisian)
- wang (West Frisian)
-
*wange (Old Frisian)
-
*wangā (Proto-West Germanic)
-
wanga (Old High German)
-
wange (Middle High German)
- Wange (German)
-
wange (Middle High German)
-
wanga (Old High German)
-
*wangā (Proto-West Germanic)
-
wanga (Old Saxon)
-
wange (Middle Low German)
- Wang (Low German)
-
wange (Middle Low German)
-
wanga (Old Saxon)
-
vangi (Old Norse)
- vangi (Faroese)
- vangi (Icelandic)
- vange (Norwegian)
- *𐍅𐌰𐌲𐌲𐍉 (*waggō) (Gothic)