*wangô

Runic: ᚹᚨᚾᚷᛟ Pronunciation: /ˈwɑŋ.ɡɔːː/

noun · neuter · an-stem

Meanings

cheek; jaw

Etymology

From Proto-Indo-European *wengʰ-, *wenk- (‘to be bent or bowed’); see *wangaz (‘meadow’) for more cognates.

Declension

CaseSingularPlural
Nom.wangôwangōnō
Acc.wangôwangōnō
Gen.wanginizwanganǫ̂
Dat.wanginiwangammaz
Inst.wanginēwangammiz
Voc.wangôwangōnō

Find a form

Descendants

  • *wangā (Proto-West Germanic)
    • *wangja, *wankja (Lombardic)
      • *guancia (Vulgar Latin)
        • zgwanza (Emilian)
        • guancia, gargia (Italian)
        • zguandza, zguanza, zgwand (Lombard)
        • gardza (Neapolitan)
        • guankia (Romagnol)
        • gargia (Sicilian)
        • zguandza, zguanza, zgwand (Venetan)
  • *wangā (Proto-West Germanic)
    • wanga (Old Dutch)
      • wange (Middle Dutch)
        • wang (Dutch)
  • *wangā (Proto-West Germanic)
    • wange, wonge (Old English)
      • wange (Middle English)
        • wang (English)
        • wang, wan (Scots)
  • *wangā (Proto-West Germanic)
    • *wange (Old Frisian)
      • wang (West Frisian)
  • *wangā (Proto-West Germanic)
    • wanga (Old High German)
      • wange (Middle High German)
        • Wange (German)
  • *wangā (Proto-West Germanic)
    • wanga (Old Saxon)
      • wange (Middle Low German)
        • Wang (Low German)
  • vangi (Old Norse)
    • vangi (Faroese)
    • vangi (Icelandic)
    • vange (Norwegian)
  • *𐍅𐌰𐌲𐌲𐍉 (*waggō) (Gothic)

Explore/search these descendants

View on Wiktionary