*wanāną

Runic: ᚹᚨᚾᚨᚾᚨ Pronunciation: /ˈwɑ.nɑː.nɑ̃/

verb · Weak class 3

Meanings

to become less; lessen; wane

Etymology

From *wanaz (‘lacking’) + *-āną.

Conjugation

Present active

PersonIndicativeSubjunctiveImperative
1st singularwanō––
2nd singularwanaisi–wanai
3rd singularwanaiþi–wanāþau
1st dualwanōs––
2nd dualwanāþiz–wanāþiz
1st pluralwanāmaz––
2nd pluralwanaiþ–wanaiþ
3rd pluralwanānþi–wanānþau

Present passive

PersonIndicativeSubjunctive
1st singular––
2nd singularwanāsai–
3rd singularwanāþai–
1st dual––
2nd dual––
1st pluralwanānþai–
2nd pluralwanānþai–
3rd pluralwanānþai–

Past

PersonIndicativeSubjunctive
1st singularwanadǭwanadēdį̄
2nd singularwanadēzwanadēdīz
3rd singularwanadēwanadēdī
1st dualwanadēdūwanadēdīw
2nd dualwanadēdudizwanadēdīdiz
1st pluralwanadēdumwanadēdīm
2nd pluralwanadēdudwanadēdīd
3rd pluralwanadēdunwanadēdīn

Non-finite Forms

InfinitivePresent ParticiplePast Participle
wanāną wanāndz wanadaz

Find a form

Descendants

  • *wanēn (Proto-West Germanic)
    • wania, wonia (Old Frisian)
    • wanōn (Old High German)
    • wanōn (Old Saxon)
  • *wanēn (Proto-West Germanic)
    • *wanon (Old Dutch)
      • wānen (Middle Dutch)
  • *wanēn (Proto-West Germanic)
    • wanian, wonian (Old English)
      • wanien, wonien, wanen (Middle English)
        • wane (English)
        • wan, wane (Scots)
  • vana (Old Norse)
    • vana (Icelandic)
  • *𐍅𐌰𐌽𐌰𐌽 (*wanān) (Gothic)
    • 𐍅𐌰𐌽𐌰𐌹𐌽𐍃 (wanains) (Gothic)

Explore/search these descendants

View on Wiktionary