*wanōną

Runic: ᚹᚨᚾᛟᚾᚨ Pronunciation: /ˈwɑ.nɔː.nɑ̃/

verb · Weak class 2

Meanings

To become less; lessen; wane

Etymology

From *wanaz (‘lacking’) + *-ōną. Compare Latin vānēscō for the semantic development.

Conjugation

Present active

PersonIndicativeSubjunctiveImperative
1st singularwanōwanǭ–
2nd singularwanōsiwanōswanō
3rd singularwanōþiwanōwanōþau
1st dualwanōswanōw–
2nd dualwanōþizwanōþizwanōþiz
1st pluralwanōmazwanōm–
2nd pluralwanōþwanōþwanōþ
3rd pluralwanōnþiwanōnwanōnþau

Present passive

PersonIndicativeSubjunctive
1st singularwanōi–
2nd singularwanōsaiwanōsau
3rd singularwanōþaiwanōþau
1st dual––
2nd dual––
1st pluralwanōnþaiwanōnþau
2nd pluralwanōnþaiwanōnþau
3rd pluralwanōnþaiwanōnþau

Past

PersonIndicativeSubjunctive
1st singularwanōdǭwanōdēdį̄
2nd singularwanōdēzwanōdēdīz
3rd singularwanōdēwanōdēdī
1st dualwanōdēdūwanōdēdīw
2nd dualwanōdēdudizwanōdēdīdiz
1st pluralwanōdēdumwanōdēdīm
2nd pluralwanōdēdudwanōdēdīd
3rd pluralwanōdēdunwanōdēdīn

Non-finite Forms

InfinitivePresent ParticiplePast Participle
wanōną wanōndz wanōdaz

Find a form

Descendants

  • *wanōn (Proto-West Germanic)
    • wania, wonia (Old Frisian)
    • wanōn (Old High German)
  • *wanōn (Proto-West Germanic)
    • *wanon (Old Dutch)
      • wanen, waenen (Middle Dutch)
  • *wanōn (Proto-West Germanic)
    • wanian, wonian (Old English)
      • wanien, wonien, wanen (Middle English)
        • wane (English)
        • wan, wane (Scots)
  • *wanōn (Proto-West Germanic)
    • wanōn (Old Saxon)
      • wanen, wānen (Middle Low German)
  • vana (Old Norse)
    • vana (Icelandic)

Explore/search these descendants

View on Wiktionary