*wardijaną
Runic: ᚹᚨᚱᛞᛁᛃᚨᚾᚨ Pronunciation: /ˈwɑr.ði.jɑ.nɑ̃/verb · Weak class 1
Meanings
to destroy, ruin
Etymology
From Proto-Indo-European *wortéye- (‘to turn’). Originally the causative of *werþaną (‘to become’), although it was probably no longer recognised as such by Germanic times.
Conjugation
Present active
| Person | Indicative | Subjunctive | Imperative |
|---|---|---|---|
| 1st singular | wardijō | wardijaų | – |
| 2nd singular | wardīsi | wardijais | wardī |
| 3rd singular | wardīþi | wardijai | wardijaþau |
| 1st dual | wardijōs | wardijaiw | – |
| 2nd dual | wardijaþiz | wardijaiþiz | wardijaþiz |
| 1st plural | wardijamaz | wardijaim | – |
| 2nd plural | wardīþ | wardijaiþ | wardīþ |
| 3rd plural | wardijanþi | wardijain | wardijanþau |
Present passive
| Person | Indicative | Subjunctive |
|---|---|---|
| 1st singular | wardijai | – |
| 2nd singular | wardijasai | wardijaisau |
| 3rd singular | wardijaþai | wardijaiþau |
| 1st dual | – | – |
| 2nd dual | – | – |
| 1st plural | wardijanþai | wardijainþau |
| 2nd plural | wardijanþai | wardijainþau |
| 3rd plural | wardijanþai | wardijainþau |
Past
| Person | Indicative | Subjunctive |
|---|---|---|
| 1st singular | wardidǭ | wardidēdį̄ |
| 2nd singular | wardidēz | wardidēdīz |
| 3rd singular | wardidē | wardidēdī |
| 1st dual | wardidēdū | wardidēdīw |
| 2nd dual | wardidēdudiz | wardidēdīdiz |
| 1st plural | wardidēdum | wardidēdīm |
| 2nd plural | wardidēdud | wardidēdīd |
| 3rd plural | wardidēdun | wardidēdīn |
Non-finite Forms
| Infinitive | Present Participle | Past Participle |
|---|---|---|
| wardijaną | wardijandz | wardidaz |
Descendants
-
*wardijan (Proto-West Germanic)
- werda (Old Frisian)
-
*wardijan (Proto-West Germanic)
-
wierdan, wyrdan, wirdan (Old English)
- werden, weorden (Middle English)
-
wierdan, wyrdan, wirdan (Old English)
-
*wardijan (Proto-West Germanic)
-
werten (Old High German)
- werten (Middle High German)
-
werten (Old High German)
- *𐍅𐌰𐍂𐌳𐌾𐌰𐌽 (*wardjan) (Gothic)