*warkiz
Runic: ᚹᚨᚱᚲᛁᛉ Pronunciation: /ˈwɑr.kiz/noun · masculine · i-stem
Meanings
pain
Etymology
From Proto-Indo-European *werg- (‘to suffer’); likely cognate with Proto-Balto-Slavic *wargás (‘foe, enemy’), Lithuanian var̃gti (‘to live in poverty, suffer hardship’).
Declension
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nom. | warkiz | warkīz |
| Acc. | warkį | warkinz |
| Gen. | warkīz | warkijǫ̂ |
| Dat. | warkī | warkimaz |
| Inst. | warkī | warkimiz |
| Voc. | warki | warkīz |
Descendants
-
*warki (Proto-West Germanic)
- werk (Old Saxon)
-
*warki (Proto-West Germanic)
-
wærċ, werċ, weorċ, wræċ, wierċ, wyrċ (Old English)
-
warch, werk, wark (Middle English)
- wark (English)
- wark, wrak (Scots)
-
warch, werk, wark (Middle English)
-
wærċ, werċ, weorċ, wræċ, wierċ, wyrċ (Old English)
-
verkr (Old Norse)
- værk (Danish)
- verkur (Faroese)
- verkur (Icelandic)
- verk (Norwegian)
-
verkr (Old Norse)
-
værker (Old Swedish)
- värk (Swedish)
-
værker (Old Swedish)