*weltaną
Runic: ᚹᛖᛚᛏᚨᚾᚨ Pronunciation: /ˈwel.tɑ.nɑ̃/verb · Strong class 3
Meanings
- to roll, toss
- to turn
Etymology
From Proto-Indo-European *welH- (‘to turn, to wind’).
Conjugation
Present active
| Person | Indicative | Subjunctive | Imperative |
|---|---|---|---|
| 1st singular | weltō | weltaų | – |
| 2nd singular | wiltizi | weltaiz | welt |
| 3rd singular | wiltidi | weltai | weltadau |
| 1st dual | weltōz | weltaiw | – |
| 2nd dual | weltadiz | weltaidiz | weltadiz |
| 1st plural | weltamaz | weltaim | – |
| 2nd plural | wiltid | weltaid | wiltid |
| 3rd plural | weltandi | weltain | weltandau |
Present passive
| Person | Indicative | Subjunctive |
|---|---|---|
| 1st singular | weltai | – |
| 2nd singular | weltazai | weltaizau |
| 3rd singular | weltadai | weltaidau |
| 1st dual | – | – |
| 2nd dual | – | – |
| 1st plural | weltandai | weltaindau |
| 2nd plural | weltandai | weltaindau |
| 3rd plural | weltandai | weltaindau |
Past
| Person | Indicative | Subjunctive |
|---|---|---|
| 1st singular | walt | wultį̄ |
| 2nd singular | walst | wultīz |
| 3rd singular | walt | wultī |
| 1st dual | wultū | wultīw |
| 2nd dual | wultudiz | wultīdiz |
| 1st plural | wultum | wultīm |
| 2nd plural | wultud | wultīd |
| 3rd plural | wultun | wultīn |
Non-finite Forms
| Infinitive | Present Participle | Past Participle |
|---|---|---|
| weltaną | weltandz | wultanaz |
Descendants
-
velta (Old Norse)
- velta (Icelandic)
- velte (Norwegian Bokmål)
- velta, velte (Norwegian Nynorsk)