*wirþijaną

Runic: ᚹᛁᚱᚦᛁᛃᚨᚾᚨ Pronunciation: /ˈwir.θi.jɑ.nɑ̃/

verb · Weak class 1

Meanings

to value, to esteem

Etymology

From *werþaz (‘worthy, valuable’) + *-janą or *werþą (‘worth, value’) + *-janą.

Conjugation

Present active

PersonIndicativeSubjunctiveImperative
1st singularwirþijōwirþijaų–
2nd singularwirþīsiwirþijaiswirþī
3rd singularwirþīþiwirþijaiwirþijaþau
1st dualwirþijōswirþijaiw–
2nd dualwirþijaþizwirþijaiþizwirþijaþiz
1st pluralwirþijamazwirþijaim–
2nd pluralwirþīþwirþijaiþwirþīþ
3rd pluralwirþijanþiwirþijainwirþijanþau

Present passive

PersonIndicativeSubjunctive
1st singularwirþijai–
2nd singularwirþijasaiwirþijaisau
3rd singularwirþijaþaiwirþijaiþau
1st dual––
2nd dual––
1st pluralwirþijanþaiwirþijainþau
2nd pluralwirþijanþaiwirþijainþau
3rd pluralwirþijanþaiwirþijainþau

Past

PersonIndicativeSubjunctive
1st singularwirþidǭwirþidēdį̄
2nd singularwirþidēzwirþidēdīz
3rd singularwirþidēwirþidēdī
1st dualwirþidēdūwirþidēdīw
2nd dualwirþidēdudizwirþidēdīdiz
1st pluralwirþidēdumwirþidēdīm
2nd pluralwirþidēdudwirþidēdīd
3rd pluralwirþidēdunwirþidēdīn

Non-finite Forms

InfinitivePresent ParticiplePast Participle
wirþijaną wirþijandz wirþidaz

Find a form

Descendants

  • *wirþijan (Proto-West Germanic)
    • wirtha, wertha, wirda (Old Frisian)
  • *wirþijan (Proto-West Germanic)
    • wertha (Old Dutch)
      • werden, waerden (Middle Dutch)
  • *wirþijan (Proto-West Germanic)
    • *wirþan, *wierþan, *wyrþan (Old English)
      • ġewirþan, ġewierþan, ġewyrþan (Old English)
  • *wirþijan (Proto-West Germanic)
    • wirden (Old High German)
      • wirden (Middle High German)
  • virða (Old Norse)
    • virða (Icelandic)
    • vyrda, vyrde, vørda, vørde (Norwegian Nynorsk)
  • virða (Old Norse)
    • virþa (Old Swedish)
      • vörda (Swedish)

Explore/search these descendants

View on Wiktionary