*wraiþijaną

Runic: ᚹᚱᚨᛁᚦᛁᛃᚨᚾᚨ Pronunciation: /ˈwrɑi̯.θi.jɑ.nɑ̃/

verb · Weak class 1

Meanings

  1. to anger
  2. to curl

Etymology

From *wraiþaz (‘twisted, angry, cruel’) + *-janą.

Conjugation

Present active

PersonIndicativeSubjunctiveImperative
1st singularwraiþijōwraiþijaų–
2nd singularwraiþīsiwraiþijaiswraiþī
3rd singularwraiþīþiwraiþijaiwraiþijaþau
1st dualwraiþijōswraiþijaiw–
2nd dualwraiþijaþizwraiþijaiþizwraiþijaþiz
1st pluralwraiþijamazwraiþijaim–
2nd pluralwraiþīþwraiþijaiþwraiþīþ
3rd pluralwraiþijanþiwraiþijainwraiþijanþau

Present passive

PersonIndicativeSubjunctive
1st singularwraiþijai–
2nd singularwraiþijasaiwraiþijaisau
3rd singularwraiþijaþaiwraiþijaiþau
1st dual––
2nd dual––
1st pluralwraiþijanþaiwraiþijainþau
2nd pluralwraiþijanþaiwraiþijainþau
3rd pluralwraiþijanþaiwraiþijainþau

Past

PersonIndicativeSubjunctive
1st singularwraiþidǭwraiþidēdį̄
2nd singularwraiþidēzwraiþidēdīz
3rd singularwraiþidēwraiþidēdī
1st dualwraiþidēdūwraiþidēdīw
2nd dualwraiþidēdudizwraiþidēdīdiz
1st pluralwraiþidēdumwraiþidēdīm
2nd pluralwraiþidēdudwraiþidēdīd
3rd pluralwraiþidēdunwraiþidēdīn

Non-finite Forms

InfinitivePresent ParticiplePast Participle
wraiþijaną wraiþijandz wraiþidaz

Find a form

Descendants

  • *wraiþijan (Proto-West Germanic)
    • *wrēthen, *wreithen (Old Dutch)
      • wrêden (Middle Dutch)
  • *wraiþijan (Proto-West Germanic)
    • wrǣþan (Old English)
      • wrethen (Middle English)
  • *wraiþijan (Proto-West Germanic)
    • reiden (Old High German)
      • reiden (Middle High German)
        • reiden (German)
  • *wraiþijan (Proto-West Germanic)
    • wrēthian (Old Saxon)
      • wrêden, wreiden (Middle Low German)
  • reiða (Old Norse)
    • reiða (Icelandic)
  • vreiða (Old Norse)
    • reiða (Icelandic)

Explore/search these descendants

View on Wiktionary