*wrangaz
Runic: ᚹᚱᚨᚾᚷᚨᛉ Pronunciation: /ˈwrɑŋ.ɡɑz/adjective · a-stem
Meanings
- twisted, warped, bent, crooked, wry
- wretched, wicked, unjust
Etymology
An adjectival formation from *wringaną (‘to wring, twist’).
Declension
Strong declension
| Case | Sg. Masc. | Sg. Fem. | Sg. Neut. | Pl. Masc. | Pl. Fem. | Pl. Neut. |
|---|---|---|---|---|---|---|
| Nom. | wrangaz | wrangō | wrangą, -atō | wrangai | wrangôz | wrangō |
| Acc. | wranganǭ | wrangǭ | wrangą, -atō | wranganz | wrangōz | wrangō |
| Gen. | wrangas, -is | wrangaizōz | wrangas, -is | wrangaizǫ̂ | wrangaizǫ̂ | wrangaizǫ̂ |
| Dat. | wrangammai | wrangaizōi | wrangammai | wrangaimaz | wrangaimaz | wrangaimaz |
| Inst. | wranganō | wrangaizō | wranganō | wrangaimiz | wrangaimiz | wrangaimiz |
Weak declension
| Case | Sg. Masc. | Sg. Fem. | Sg. Neut. | Pl. Masc. | Pl. Fem. | Pl. Neut. |
|---|---|---|---|---|---|---|
| Nom. | wrangô | wrangǭ | wrangô | wranganiz | wrangōniz | wrangōnō |
| Acc. | wranganų | wrangōnų | wrangô | wranganunz | wrangōnunz | wrangōnō |
| Gen. | wranginiz | wrangōniz | wranginiz | wranganǫ̂ | wrangōnǫ̂ | wranganǫ̂ |
| Dat. | wrangini | wrangōni | wrangini | wrangammaz | wrangōmaz | wrangammaz |
| Inst. | wranginē | wrangōnē | wranginē | wrangammiz | wrangōmiz | wrangammiz |
Descendants
-
*wrang (Proto-West Germanic)
-
*wrang, *wrank (Old Dutch)
-
wranc (Middle Dutch)
-
wrang (Dutch)
- vrank, wrang (Afrikaans)
-
wrang (Dutch)
-
wranc (Middle Dutch)
-
*wrang, *wrank (Old Dutch)
-
*wrang (Proto-West Germanic)
-
*wrang (Old Frisian)
- wrang (West Frisian)
-
*wrang (Old Frisian)
-
*wrang (Proto-West Germanic)
-
*wrang, *wrank (Old Saxon)
- wrank, wrange (Middle Low German)
-
*wrang, *wrank (Old Saxon)
-
*ᚹᚱᚨᛜᚨᛉ (*wraŋaʀ) (Proto-Norse)
-
vrangr, rangr (Old Norse)
- rwaungg (Elfdalian)
- vrang, vrang’e, vrång’e (Norwegian)
- wrang (Old English)
- vránger (Scanian)
-
vrangr, rangr (Old Norse)
-
*ᚹᚱᚨᛜᚨᛉ (*wraŋaʀ) (Proto-Norse)
-
vrangr, rangr (Old Norse)
-
rangr (Later Old West Norse)
- rangur (Faroese)
- rangur (Icelandic)
- ráng (Jamtish)
- rang (Norn)
- rang, rang’u, rång’e (Norwegian)
-
rangr (Later Old West Norse)
-
vrangr, rangr (Old Norse)
-
*ᚹᚱᚨᛜᚨᛉ (*wraŋaʀ) (Proto-Norse)
-
vrangr, rangr (Old Norse)
-
wrangær (Old Danish)
-
vrang (Danish)
- vrang (Norwegian Bokmål)
-
vrang (Danish)
-
wrangær (Old Danish)
-
vrangr, rangr (Old Norse)
-
*ᚹᚱᚨᛜᚨᛉ (*wraŋaʀ) (Proto-Norse)
-
vrangr, rangr (Old Norse)
-
wranger (Old Swedish)
- vrång (Swedish)
-
wranger (Old Swedish)
-
vrangr, rangr (Old Norse)