*wrimpaną
Runic: ᚹᚱᛁᛗᛈᚨᚾᚨ Pronunciation: /ˈwrim.pɑ.nɑ̃/verb · Strong class 3
Meanings
to grimace, to wince
Etymology
From *wer- (‘to turn, twist’). Compare Ancient Greek ῥέμβω (rhémbō) (rhémbō, ‘I turn in circles’).
Possibly a Blend of *wringaną (‘to squeeze, to twist’) + *hrimpaną (‘to wrinkle, to shrink’).
Conjugation
Present active
| Person | Indicative | Subjunctive | Imperative |
|---|---|---|---|
| 1st singular | wrimpō | wrimpaų | – |
| 2nd singular | wrimpizi | wrimpaiz | wrimp |
| 3rd singular | wrimpidi | wrimpai | wrimpadau |
| 1st dual | wrimpōz | wrimpaiw | – |
| 2nd dual | wrimpadiz | wrimpaidiz | wrimpadiz |
| 1st plural | wrimpamaz | wrimpaim | – |
| 2nd plural | wrimpid | wrimpaid | wrimpid |
| 3rd plural | wrimpandi | wrimpain | wrimpandau |
Present passive
| Person | Indicative | Subjunctive |
|---|---|---|
| 1st singular | wrimpai | – |
| 2nd singular | wrimpazai | wrimpaizau |
| 3rd singular | wrimpadai | wrimpaidau |
| 1st dual | – | – |
| 2nd dual | – | – |
| 1st plural | wrimpandai | wrimpaindau |
| 2nd plural | wrimpandai | wrimpaindau |
| 3rd plural | wrimpandai | wrimpaindau |
Past
| Person | Indicative | Subjunctive |
|---|---|---|
| 1st singular | wramp | wrumpį̄ |
| 2nd singular | wramft | wrumpīz |
| 3rd singular | wramp | wrumpī |
| 1st dual | wrumpū | wrumpīw |
| 2nd dual | wrumpudiz | wrumpīdiz |
| 1st plural | wrumpum | wrumpīm |
| 2nd plural | wrumpud | wrumpīd |
| 3rd plural | wrumpun | wrumpīn |
Non-finite Forms
| Infinitive | Present Participle | Past Participle |
|---|---|---|
| wrimpaną | wrimpandz | wrumpanaz |
Descendants
-
*wrimpan (Proto-West Germanic)
-
*wrimpan (Old Dutch)
-
wrimpen, wrempen (Middle Dutch)
- wrimpen (Dutch)
-
wrimpen, wrempen (Middle Dutch)
-
*wrimpan (Old Dutch)
-
*wrimpan (Proto-West Germanic)
-
*rimpfan (Old High German)
- rimpfen (Middle High German)
-
*rimpfan (Old High German)
-
*wrimpan (Proto-West Germanic)
-
*wrimpan (Old Saxon)
- wrimpen (Middle Low German)
-
*wrimpan (Old Saxon)