*þeutaną

Runic: ᚦᛖᚢᛏᚨᚾᚨ Pronunciation: /ˈθeu̯.tɑ.nɑ̃/

verb · Strong class 2

Meanings

to howl, roar

Etymology

Unknown. Possibly imitative.

Compare similar onomatopoeias in other Indo-European languages: Latin tutubō (‘to cry (of an owl)’), Ancient Greek τυτώ (tutṓ) (tutṓ, ‘a kind of owl’), Lithuanian tutúoti (‘to blow, pipe’).

Conjugation

Present active

PersonIndicativeSubjunctiveImperative
1st singularþeutōþeutaų–
2nd singularþiutiziþeutaizþeut
3rd singularþiutidiþeutaiþeutadau
1st dualþeutōzþeutaiw–
2nd dualþeutadizþeutaidizþeutadiz
1st pluralþeutamazþeutaim–
2nd pluralþiutidþeutaidþiutid
3rd pluralþeutandiþeutainþeutandau

Present passive

PersonIndicativeSubjunctive
1st singularþeutai–
2nd singularþeutazaiþeutaizau
3rd singularþeutadaiþeutaidau
1st dual––
2nd dual––
1st pluralþeutandaiþeutaindau
2nd pluralþeutandaiþeutaindau
3rd pluralþeutandaiþeutaindau

Past

PersonIndicativeSubjunctive
1st singularþautþutį̄
2nd singularþaustþutīz
3rd singularþautþutī
1st dualþutūþutīw
2nd dualþutudizþutīdiz
1st pluralþutumþutīm
2nd pluralþutudþutīd
3rd pluralþutunþutīn

Non-finite Forms

InfinitivePresent ParticiplePast Participle
þeutaną þeutandz þutanaz

Find a form

Descendants

  • *þeutan (Proto-West Germanic)
    • þēotan, þūtan (Old English)
  • *þeutan (Proto-West Germanic)
    • dioȥan (Old High German)
      • dieȥen (Middle High German)
  • *þūtan (Proto-West Germanic)
    • þēotan, þūtan (Old English)
  • *þūtan (Proto-West Germanic)
    • dioȥan (Old High German)
      • dieȥen (Middle High German)
  • þjóta (Old Norse)
    • þjóta (Icelandic)
  • þjóta (Old Norse)
    • ? (Norwegian)
      • tyte (Norwegian Bokmål)
      • tyta, tyte (Norwegian Nynorsk)
  • þjóta (Old Norse)
    • þiuta (Old Swedish)
      • tjuta (Swedish)

Explore/search these descendants

View on Wiktionary