*þinsaną
Runic: ᚦᛁᚾᛊᚨᚾᚨ Pronunciation: /ˈθin.sɑ.nɑ̃/verb · Strong class 3
Meanings
to stretch
Etymology
From Proto-Indo-European *tens- (‘to stretch’). Related to Sanskrit तंस् (taṃs) (taṃs, ‘to shake about, move’), Lithuanian tęsti (‘to stretch (out); to continue, extend’).
Conjugation
Present active
| Person | Indicative | Subjunctive | Imperative |
|---|---|---|---|
| 1st singular | þinsō | þinsaų | – |
| 2nd singular | þinsizi | þinsaiz | þins |
| 3rd singular | þinsidi | þinsai | þinsadau |
| 1st dual | þinsōz | þinsaiw | – |
| 2nd dual | þinsadiz | þinsaidiz | þinsadiz |
| 1st plural | þinsamaz | þinsaim | – |
| 2nd plural | þinsid | þinsaid | þinsid |
| 3rd plural | þinsandi | þinsain | þinsandau |
Present passive
| Person | Indicative | Subjunctive |
|---|---|---|
| 1st singular | þinsai | – |
| 2nd singular | þinsazai | þinsaizau |
| 3rd singular | þinsadai | þinsaidau |
| 1st dual | – | – |
| 2nd dual | – | – |
| 1st plural | þinsandai | þinsaindau |
| 2nd plural | þinsandai | þinsaindau |
| 3rd plural | þinsandai | þinsaindau |
Past
| Person | Indicative | Subjunctive |
|---|---|---|
| 1st singular | þans | þunsį̄ |
| 2nd singular | þanst | þunsīz |
| 3rd singular | þans | þunsī |
| 1st dual | þunsū | þunsīw |
| 2nd dual | þunsudiz | þunsīdiz |
| 1st plural | þunsum | þunsīm |
| 2nd plural | þunsud | þunsīd |
| 3rd plural | þunsun | þunsīn |
Non-finite Forms
| Infinitive | Present Participle | Past Participle |
|---|---|---|
| þinsaną | þinsandz | þunsanaz |
Descendants
-
*þinsan (Proto-West Germanic)
- thinsan (Old Saxon)
-
*þinsan (Proto-West Germanic)
-
thinsan (Old Dutch)
- dinsen (Middle Dutch)
-
thinsan (Old Dutch)
-
*þinsan (Proto-West Germanic)
-
dinsan (Old High German)
- dinsen (Middle High German)
-
dinsan (Old High German)
- 𐌸𐌹𐌽𐍃𐌰𐌽 (þinsan) (Gothic)