*þrammōną
Runic: ᚦᚱᚨᛗᛟᚾᚨ Pronunciation: /ˈθrɑm.mɔː.nɑ̃/verb · Weak class 2
Meanings
- to trample, to press
- to make a noise
Etymology
An o-grade iterative formation to Proto-Indo-European *trem- (‘to tremble (in fear)’), closely related to the strong verb *þrimmaną.
Conjugation
Present active
| Person | Indicative | Subjunctive | Imperative |
|---|---|---|---|
| 1st singular | þrammō | þrammǭ | – |
| 2nd singular | þrammōsi | þrammōs | þrammō |
| 3rd singular | þrammōþi | þrammō | þrammōþau |
| 1st dual | þrammōs | þrammōw | – |
| 2nd dual | þrammōþiz | þrammōþiz | þrammōþiz |
| 1st plural | þrammōmaz | þrammōm | – |
| 2nd plural | þrammōþ | þrammōþ | þrammōþ |
| 3rd plural | þrammōnþi | þrammōn | þrammōnþau |
Present passive
| Person | Indicative | Subjunctive |
|---|---|---|
| 1st singular | þrammōi | – |
| 2nd singular | þrammōsai | þrammōsau |
| 3rd singular | þrammōþai | þrammōþau |
| 1st dual | – | – |
| 2nd dual | – | – |
| 1st plural | þrammōnþai | þrammōnþau |
| 2nd plural | þrammōnþai | þrammōnþau |
| 3rd plural | þrammōnþai | þrammōnþau |
Past
| Person | Indicative | Subjunctive |
|---|---|---|
| 1st singular | þrammōdǭ | þrammōdēdį̄ |
| 2nd singular | þrammōdēz | þrammōdēdīz |
| 3rd singular | þrammōdē | þrammōdēdī |
| 1st dual | þrammōdēdū | þrammōdēdīw |
| 2nd dual | þrammōdēdudiz | þrammōdēdīdiz |
| 1st plural | þrammōdēdum | þrammōdēdīm |
| 2nd plural | þrammōdēdud | þrammōdēdīd |
| 3rd plural | þrammōdēdun | þrammōdēdīn |
Non-finite Forms
| Infinitive | Present Participle | Past Participle |
|---|---|---|
| þrammōną | þrammōndz | þrammōdaz |
Descendants
-
*þrammōn (Proto-West Germanic)
-
*þrammon (Old Dutch)
-
drammen (Middle Dutch)
- drammen (Dutch)
-
drammen (Middle Dutch)
-
*þrammon (Old Dutch)
-
*þrammōn (Proto-West Germanic)
-
*þrammōn (Old Saxon)
- drammen (Middle Low German)
-
*þrammōn (Old Saxon)
-
þramma (Old Norse)
- þramma (Icelandic)