*þrintaną
Runic: ᚦᚱᛁᚾᛏᚨᚾᚨ Pronunciation: /ˈθrin.tɑ.nɑ̃/verb · Strong class 3
Meanings
to swell
Etymology
Unclear, possibly related to *þrindaną and *þrimmaną (‘to swell’).
Conjugation
Present active
| Person | Indicative | Subjunctive | Imperative |
|---|---|---|---|
| 1st singular | þrintō | þrintaų | – |
| 2nd singular | þrintizi | þrintaiz | þrint |
| 3rd singular | þrintidi | þrintai | þrintadau |
| 1st dual | þrintōz | þrintaiw | – |
| 2nd dual | þrintadiz | þrintaidiz | þrintadiz |
| 1st plural | þrintamaz | þrintaim | – |
| 2nd plural | þrintid | þrintaid | þrintid |
| 3rd plural | þrintandi | þrintain | þrintandau |
Present passive
| Person | Indicative | Subjunctive |
|---|---|---|
| 1st singular | þrintai | – |
| 2nd singular | þrintazai | þrintaizau |
| 3rd singular | þrintadai | þrintaidau |
| 1st dual | – | – |
| 2nd dual | – | – |
| 1st plural | þrintandai | þrintaindau |
| 2nd plural | þrintandai | þrintaindau |
| 3rd plural | þrintandai | þrintaindau |
Past
| Person | Indicative | Subjunctive |
|---|---|---|
| 1st singular | þrant | þruntį̄ |
| 2nd singular | þranst | þruntīz |
| 3rd singular | þrant | þruntī |
| 1st dual | þruntū | þruntīw |
| 2nd dual | þruntudiz | þruntīdiz |
| 1st plural | þruntum | þruntīm |
| 2nd plural | þruntud | þruntīd |
| 3rd plural | þruntun | þruntīn |
Non-finite Forms
| Infinitive | Present Participle | Past Participle |
|---|---|---|
| þrintaną | þrintandz | þruntanaz |
Descendants
-
*þrintan (Proto-West Germanic)
-
*thrintan (Old Dutch)
- drinten (Middle Dutch)
-
*thrintan (Old Dutch)
-
*þrintan (Proto-West Germanic)
-
*þrintan (Old English)
- aþrintan (Old English)
-
*þrintan (Old English)
-
*þrintan (Proto-West Germanic)
-
? (Old High German)
- trinten (Middle High German)
-
? (Old High German)
-
*þrintan (Proto-West Germanic)
-
*thrintan (Old Saxon)
- drinten (Middle Low German)
-
*thrintan (Old Saxon)