*aikijaną
Runic: ᚨᛁᚲᛁᛃᚨᚾᚨ Pronunciation: /ˈɑi̯.ki.jɑ.nɑ̃/verb · Weak class 1
Meanings
to irritate, annoy, to pester
Etymology
From pre-Germanic *h₂oyg-éye/o- (‘to agitate, set in motion’), a causative from Proto-Indo-European root *h₂eyg-, continued as weak class 1 verb (Kroonen 2013: 10). Cognate with Sanskrit एजयति (ejáyati), which preserves the same causative formation, and also with Sanskrit एजति (éjati) (Rix et al. 2001: 222), as well as Ancient Greek αἰγίς (aigís) (Kroonen 2013: 10). Related to *aikulaz.
Conjugation
Present active
| Person | Indicative | Subjunctive | Imperative |
|---|---|---|---|
| 1st singular | aikijō | aikijaų | – |
| 2nd singular | aikīsi | aikijais | aikī |
| 3rd singular | aikīþi | aikijai | aikijaþau |
| 1st dual | aikijōs | aikijaiw | – |
| 2nd dual | aikijaþiz | aikijaiþiz | aikijaþiz |
| 1st plural | aikijamaz | aikijaim | – |
| 2nd plural | aikīþ | aikijaiþ | aikīþ |
| 3rd plural | aikijanþi | aikijain | aikijanþau |
Present passive
| Person | Indicative | Subjunctive |
|---|---|---|
| 1st singular | aikijai | – |
| 2nd singular | aikijasai | aikijaisau |
| 3rd singular | aikijaþai | aikijaiþau |
| 1st dual | – | – |
| 2nd dual | – | – |
| 1st plural | aikijanþai | aikijainþau |
| 2nd plural | aikijanþai | aikijainþau |
| 3rd plural | aikijanþai | aikijainþau |
Past
| Person | Indicative | Subjunctive |
|---|---|---|
| 1st singular | aikidǭ | aikidēdį̄ |
| 2nd singular | aikidēz | aikidēdīz |
| 3rd singular | aikidē | aikidēdī |
| 1st dual | aikidēdū | aikidēdīw |
| 2nd dual | aikidēdudiz | aikidēdīdiz |
| 1st plural | aikidēdum | aikidēdīm |
| 2nd plural | aikidēdud | aikidēdīd |
| 3rd plural | aikidēdun | aikidēdīn |
Non-finite Forms
| Infinitive | Present Participle | Past Participle |
|---|---|---|
| aikijaną | aikijandz | aikidaz |
Descendants
- eikja (Norwegian)