*bibindaną
Runic: ᛒᛁᛒᛁᚾᛞᚨᚾᚨ Pronunciation: /ˌbi.ˈβin.dɑ.nɑ̃/verb · Strong class 3
Meanings
- To bind in or about
- to bind up, bind around
Etymology
From *bi- (‘by, at’; a general locative prefix) + *bindaną (‘to bind, to tie’).
Conjugation
Present active
| Person | Indicative | Subjunctive | Imperative |
|---|---|---|---|
| 1st singular | bibindō | bibindaų | – |
| 2nd singular | bibindizi | bibindaiz | bibind |
| 3rd singular | bibindidi | bibindai | bibindadau |
| 1st dual | bibindōz | bibindaiw | – |
| 2nd dual | bibindadiz | bibindaidiz | bibindadiz |
| 1st plural | bibindamaz | bibindaim | – |
| 2nd plural | bibindid | bibindaid | bibindid |
| 3rd plural | bibindandi | bibindain | bibindandau |
Present passive
| Person | Indicative | Subjunctive |
|---|---|---|
| 1st singular | bibindai | – |
| 2nd singular | bibindazai | bibindaizau |
| 3rd singular | bibindadai | bibindaidau |
| 1st dual | – | – |
| 2nd dual | – | – |
| 1st plural | bibindandai | bibindaindau |
| 2nd plural | bibindandai | bibindaindau |
| 3rd plural | bibindandai | bibindaindau |
Past
| Person | Indicative | Subjunctive |
|---|---|---|
| 1st singular | biband | bibundį̄ |
| 2nd singular | bibanst | bibundīz |
| 3rd singular | biband | bibundī |
| 1st dual | bibundū | bibundīw |
| 2nd dual | bibundudiz | bibundīdiz |
| 1st plural | bibundum | bibundīm |
| 2nd plural | bibundud | bibundīd |
| 3rd plural | bibundun | bibundīn |
Non-finite Forms
| Infinitive | Present Participle | Past Participle |
|---|---|---|
| bibindaną | bibindandz | bibundanaz |
Descendants
- bebindan (Old English)
- bibinda (Old Frisian)
-
*bibindan (Old Dutch)
-
bebinden (Middle Dutch)
- bebinden (Dutch)
-
bebinden (Middle Dutch)
-
bibintan (Old High German)
-
bebinden (Middle High German)
- bebinden (German)
-
bebinden (Middle High German)
- 𐌱𐌹𐌱𐌹𐌽𐌳𐌰𐌽 (bibindan) (Gothic)