*bibindaną

Runic: ᛒᛁᛒᛁᚾᛞᚨᚾᚨ Pronunciation: /ˌbi.ˈβin.dɑ.nɑ̃/

verb · Strong class 3

Meanings

  1. To bind in or about
  2. to bind up, bind around

Etymology

From *bi- (‘by, at’; a general locative prefix) + *bindaną (‘to bind, to tie’).

Conjugation

Present active

PersonIndicativeSubjunctiveImperative
1st singularbibindōbibindaų–
2nd singularbibindizibibindaizbibind
3rd singularbibindidibibindaibibindadau
1st dualbibindōzbibindaiw–
2nd dualbibindadizbibindaidizbibindadiz
1st pluralbibindamazbibindaim–
2nd pluralbibindidbibindaidbibindid
3rd pluralbibindandibibindainbibindandau

Present passive

PersonIndicativeSubjunctive
1st singularbibindai–
2nd singularbibindazaibibindaizau
3rd singularbibindadaibibindaidau
1st dual––
2nd dual––
1st pluralbibindandaibibindaindau
2nd pluralbibindandaibibindaindau
3rd pluralbibindandaibibindaindau

Past

PersonIndicativeSubjunctive
1st singularbibandbibundį̄
2nd singularbibanstbibundīz
3rd singularbibandbibundī
1st dualbibundūbibundīw
2nd dualbibundudizbibundīdiz
1st pluralbibundumbibundīm
2nd pluralbibundudbibundīd
3rd pluralbibundunbibundīn

Non-finite Forms

InfinitivePresent ParticiplePast Participle
bibindaną bibindandz bibundanaz

Find a form

Descendants

  • bebindan (Old English)
  • bibinda (Old Frisian)
  • *bibindan (Old Dutch)
    • bebinden (Middle Dutch)
      • bebinden (Dutch)
  • bibintan (Old High German)
    • bebinden (Middle High German)
      • bebinden (German)
  • 𐌱𐌹𐌱𐌹𐌽𐌳𐌰𐌽 (bibindan) (Gothic)

Explore/search these descendants

View on Wiktionary