*bindaną
Runic: ᛒᛁᚾᛞᚨᚾᚨ Pronunciation: /ˈbin.dɑ.nɑ̃/verb · Strong class 3
Meanings
to bind, to tie
Etymology
From Proto-Indo-European *bʰéndʰ-e/o-, from *bʰendʰ- (‘to tie, bind’). Cognate with Sanskrit बन्धति (bándhati) (bándhati, ‘to bind, tether; to hold captive; to cherish’).
Conjugation
Present active
| Person | Indicative | Subjunctive | Imperative |
|---|---|---|---|
| 1st singular | bindō | bindaų | – |
| 2nd singular | bindizi | bindaiz | bind |
| 3rd singular | bindidi | bindai | bindadau |
| 1st dual | bindōz | bindaiw | – |
| 2nd dual | bindadiz | bindaidiz | bindadiz |
| 1st plural | bindamaz | bindaim | – |
| 2nd plural | bindid | bindaid | bindid |
| 3rd plural | bindandi | bindain | bindandau |
Present passive
| Person | Indicative | Subjunctive |
|---|---|---|
| 1st singular | bindai | – |
| 2nd singular | bindazai | bindaizau |
| 3rd singular | bindadai | bindaidau |
| 1st dual | – | – |
| 2nd dual | – | – |
| 1st plural | bindandai | bindaindau |
| 2nd plural | bindandai | bindaindau |
| 3rd plural | bindandai | bindaindau |
Past
| Person | Indicative | Subjunctive |
|---|---|---|
| 1st singular | band | bundį̄ |
| 2nd singular | banst | bundīz |
| 3rd singular | band | bundī |
| 1st dual | bundū | bundīw |
| 2nd dual | bundudiz | bundīdiz |
| 1st plural | bundum | bundīm |
| 2nd plural | bundud | bundīd |
| 3rd plural | bundun | bundīn |
Non-finite Forms
| Infinitive | Present Participle | Past Participle |
|---|---|---|
| bindaną | bindandz | bundanaz |
Descendants
-
*bindan (Proto-West Germanic)
-
*bindan (Old Dutch)
-
binden (Middle Dutch)
- binje (Limburgish)
-
binden (Middle Dutch)
-
*bindan (Old Dutch)
-
*bindan (Proto-West Germanic)
-
*bindan (Old Dutch)
-
binden (Middle Dutch)
-
binden (Dutch)
- bind (Afrikaans)
-
binden (Dutch)
-
binden (Middle Dutch)
-
*bindan (Old Dutch)
-
*bindan (Proto-West Germanic)
-
bindan (Old English)
-
binden, bynden (Middle English)
- bind (English)
- bind (Scots)
-
binden, bynden (Middle English)
-
bindan (Old English)
-
*bindan (Proto-West Germanic)
-
binda (Old Frisian)
- biende (Saterland Frisian)
- bine (West Frisian)
-
binda (Old Frisian)
-
*bindan (Proto-West Germanic)
-
bintan, pintan, bindan (Old High German)
-
binden (Middle High German)
- bindn (Bavarian)
- binden (German)
-
binden (Middle High German)
-
bintan, pintan, bindan (Old High German)
-
*bindan (Proto-West Germanic)
-
bintan, pintan, bindan (Old High German)
-
binden (Middle High German)
-
binge, benge, benne, bönne, bonne (Central Franconian)
- bannen (Luxembourgish)
-
binge, benge, benne, bönne, bonne (Central Franconian)
-
binden (Middle High German)
-
bintan, pintan, bindan (Old High German)
-
*bindan (Proto-West Germanic)
-
bindan (Old Saxon)
-
binden (Middle Low German)
- binnen, binden (Low German)
- binjen (Plautdietsch)
-
binden (Middle Low German)
-
bindan (Old Saxon)
-
binda (Old Norse)
- binde (Danish)
- binda (Faroese)
- binde, bind', binda (Gutnish)
- binda (Icelandic)
- binda (Norn)
- binde (Norwegian Bokmål)
- binda, binde (Norwegian Nynorsk)
-
binda (Old Norse)
-
binda (Old Swedish)
- binda (Swedish)
-
binda (Old Swedish)
- 𐌱𐌹𐌽𐌳𐌰𐌽 (bindan) (Gothic)