*gramitjaną

Runic: ᚷᚱᚨᛗᛁᛏᛃᚨᚾᚨ Pronunciation: /ˈɣrɑ.mit.jɑ.nɑ̃/

verb · Weak class 1

Meanings

  1. to grunt
  2. to rage, roar

Etymology

From *gramaz (‘angry’) + *-itjaną.

Conjugation

Present active

PersonIndicativeSubjunctiveImperative
1st singulargramitjōgramitjaų–
2nd singulargramitisigramitjaisgramiti
3rd singulargramitiþigramitjaigramitjaþau
1st dualgramitjōsgramitjaiw–
2nd dualgramitjaþizgramitjaiþizgramitjaþiz
1st pluralgramitjamazgramitjaim–
2nd pluralgramitiþgramitjaiþgramitiþ
3rd pluralgramitjanþigramitjaingramitjanþau

Present passive

PersonIndicativeSubjunctive
1st singulargramitjai–
2nd singulargramitjasaigramitjaisau
3rd singulargramitjaþaigramitjaiþau
1st dual––
2nd dual––
1st pluralgramitjanþaigramitjainþau
2nd pluralgramitjanþaigramitjainþau
3rd pluralgramitjanþaigramitjainþau

Past

PersonIndicativeSubjunctive
1st singulargramistǭgramistēdį̄
2nd singulargramistēzgramistēdīz
3rd singulargramistēgramistēdī
1st dualgramistēdūgramistēdīw
2nd dualgramistēdudizgramistēdīdiz
1st pluralgramistēdumgramistēdīm
2nd pluralgramistēdudgramistēdīd
3rd pluralgramistēdungramistēdīn

Non-finite Forms

InfinitivePresent ParticiplePast Participle
gramitjaną gramitjandz gramitidaz

Find a form

Descendants

  • ġremettan (Old English)
    • grenten, grinten (Middle English)
  • ġrymettan (Old English)
    • grenten, grinten (Middle English)
  • *gremizzen (Old High German)
    • gremzen (Middle High German)
      • gremsen (German)
  • gremizzōn (Old High German)
    • gremzen (Middle High German)
      • gremsen (German)
  • ? (Old Norse)
    • grymte (Norwegian Nynorsk)

Explore/search these descendants

View on Wiktionary