*gramitjaną
Runic: ᚷᚱᚨᛗᛁᛏᛃᚨᚾᚨ Pronunciation: /ˈɣrɑ.mit.jɑ.nɑ̃/verb · Weak class 1
Meanings
- to grunt
- to rage, roar
Etymology
From *gramaz (‘angry’) + *-itjaną.
Conjugation
Present active
| Person | Indicative | Subjunctive | Imperative |
|---|---|---|---|
| 1st singular | gramitjō | gramitjaų | – |
| 2nd singular | gramitisi | gramitjais | gramiti |
| 3rd singular | gramitiþi | gramitjai | gramitjaþau |
| 1st dual | gramitjōs | gramitjaiw | – |
| 2nd dual | gramitjaþiz | gramitjaiþiz | gramitjaþiz |
| 1st plural | gramitjamaz | gramitjaim | – |
| 2nd plural | gramitiþ | gramitjaiþ | gramitiþ |
| 3rd plural | gramitjanþi | gramitjain | gramitjanþau |
Present passive
| Person | Indicative | Subjunctive |
|---|---|---|
| 1st singular | gramitjai | – |
| 2nd singular | gramitjasai | gramitjaisau |
| 3rd singular | gramitjaþai | gramitjaiþau |
| 1st dual | – | – |
| 2nd dual | – | – |
| 1st plural | gramitjanþai | gramitjainþau |
| 2nd plural | gramitjanþai | gramitjainþau |
| 3rd plural | gramitjanþai | gramitjainþau |
Past
| Person | Indicative | Subjunctive |
|---|---|---|
| 1st singular | gramistǭ | gramistēdį̄ |
| 2nd singular | gramistēz | gramistēdīz |
| 3rd singular | gramistē | gramistēdī |
| 1st dual | gramistēdū | gramistēdīw |
| 2nd dual | gramistēdudiz | gramistēdīdiz |
| 1st plural | gramistēdum | gramistēdīm |
| 2nd plural | gramistēdud | gramistēdīd |
| 3rd plural | gramistēdun | gramistēdīn |
Non-finite Forms
| Infinitive | Present Participle | Past Participle |
|---|---|---|
| gramitjaną | gramitjandz | gramitidaz |
Descendants
-
ġremettan (Old English)
- grenten, grinten (Middle English)
-
ġrymettan (Old English)
- grenten, grinten (Middle English)
-
*gremizzen (Old High German)
-
gremzen (Middle High German)
- gremsen (German)
-
gremzen (Middle High German)
-
gremizzōn (Old High German)
-
gremzen (Middle High German)
- gremsen (German)
-
gremzen (Middle High German)
-
? (Old Norse)
- grymte (Norwegian Nynorsk)