*habjaną¹
Runic: ᚺᚨᛒᛃᚨᚾᚨ Pronunciation: /ˈxɑβ.jɑ.nɑ̃/verb · Weak class 3
Meanings
to have, to hold
Etymology
From an innovated post-Indo-European stative present *kh₂ph₁yé-, from Proto-Indo-European *keh₂p- (‘to seize’).
Conjugation
Present active
| Person | Indicative | Subjunctive | Imperative |
|---|---|---|---|
| 1st singular | habjō | habjaų | – |
| 2nd singular | habaisi | habjais | habai |
| 3rd singular | habaiþi | habjai | habjaþau |
| 1st dual | habjōs | habjaiw | – |
| 2nd dual | habjaþiz | habjaiþiz | habjaþiz |
| 1st plural | habjamaz | habjaim | – |
| 2nd plural | habaiþ | habjaiþ | habaiþ |
| 3rd plural | habjanþi | habjain | habjanþau |
Present passive
| Person | Indicative | Subjunctive |
|---|---|---|
| 1st singular | – | – |
| 2nd singular | – | – |
| 3rd singular | – | – |
| 1st dual | – | – |
| 2nd dual | – | – |
| 1st plural | – | – |
| 2nd plural | – | – |
| 3rd plural | – | – |
Past
| Person | Indicative | Subjunctive |
|---|---|---|
| 1st singular | habdǭ | habdēdį̄ |
| 2nd singular | habdēz | habdēdīz |
| 3rd singular | habdē | habdēdī |
| 1st dual | habdēdū | habdēdīw |
| 2nd dual | habdēdudiz | habdēdīdiz |
| 1st plural | habdēdum | habdēdīm |
| 2nd plural | habdēdud | habdēdīd |
| 3rd plural | habdēdun | habdēdīn |
Non-finite Forms
| Infinitive | Present Participle | Past Participle |
|---|---|---|
| habjaną | habjandz | habdaz |
Descendants
- *habbjan (Proto-West Germanic)
-
hafa (Old Norse)
- åvå (Elfdalian)
- hava (Faroese)
- hafa (Icelandic)
- hava, ha, håvå, hå (Norwegian Nynorsk)
- hafa (Old Gutnish)
-
hafa (Old Norse)
-
hafa, hauæ (Old Danish)
-
have (Danish)
- have, ha (Norwegian Bokmål)
-
have (Danish)
-
hafa, hauæ (Old Danish)
-
hafa (Old Norse)
-
hava, hafwa, haffwa, haffua (Old Swedish)
- ha, hava, hafva (Swedish)
-
hava, hafwa, haffwa, haffua (Old Swedish)
- 𐌷𐌰𐌱𐌰𐌽 (haban) (Gothic)