*harmāną
Runic: ᚺᚨᚱᛗᚨᚾᚨ Pronunciation: /ˈxɑr.mɑː.nɑ̃/verb · Weak class 3
Meanings
- to harm, injure, pain
- to shame
Etymology
From *harmaz (‘harm, pain’) + *-āną or *harmaz (‘painful, harmful’) + *-āną.
Conjugation
Present active
| Person | Indicative | Subjunctive | Imperative |
|---|---|---|---|
| 1st singular | harmō | – | – |
| 2nd singular | harmaisi | – | harmai |
| 3rd singular | harmaiþi | – | harmāþau |
| 1st dual | harmōs | – | – |
| 2nd dual | harmāþiz | – | harmāþiz |
| 1st plural | harmāmaz | – | – |
| 2nd plural | harmaiþ | – | harmaiþ |
| 3rd plural | harmānþi | – | harmānþau |
Present passive
| Person | Indicative | Subjunctive |
|---|---|---|
| 1st singular | – | – |
| 2nd singular | harmāsai | – |
| 3rd singular | harmāþai | – |
| 1st dual | – | – |
| 2nd dual | – | – |
| 1st plural | harmānþai | – |
| 2nd plural | harmānþai | – |
| 3rd plural | harmānþai | – |
Past
| Person | Indicative | Subjunctive |
|---|---|---|
| 1st singular | harmadǭ | harmadēdį̄ |
| 2nd singular | harmadēz | harmadēdīz |
| 3rd singular | harmadē | harmadēdī |
| 1st dual | harmadēdū | harmadēdīw |
| 2nd dual | harmadēdudiz | harmadēdīdiz |
| 1st plural | harmadēdum | harmadēdīm |
| 2nd plural | harmadēdud | harmadēdīd |
| 3rd plural | harmadēdun | harmadēdīn |
Non-finite Forms
| Infinitive | Present Participle | Past Participle |
|---|---|---|
| harmāną | harmāndz | harmadaz |
Descendants
-
*harmēn (Proto-West Germanic)
- hargnier (Old French)
-
*harmēn (Proto-West Germanic)
-
hearmian (Old English)
-
harmen (Middle English)
- harm (English)
- hairm (Scots)
-
harmen (Middle English)
-
hearmian (Old English)
-
*harmēn (Proto-West Germanic)
-
harmēn (Old High German)
- harmen (Middle High German)
-
harmēn (Old High German)