*hnewwaną
Runic: ᚺᚾᛖᚹᚨᚾᚨ Pronunciation: /ˈxnew.wɑ.nɑ̃/verb · Strong class 2
Meanings
to knock, to push, to shove
Etymology
From Proto-Indo-European *knewH-e-ti, from *knewH- (‘to scrape, scratch, rub’). Cognate with Ancient Greek κνύω (knúō) (knúō, ‘to scratch’), Latvian knüt (‘to itch’).
Conjugation
Present active
| Person | Indicative | Subjunctive | Imperative |
|---|---|---|---|
| 1st singular | hnewwō | hnewwaų | – |
| 2nd singular | hniwwizi | hnewwaiz | hneww |
| 3rd singular | hniwwidi | hnewwai | hnewwadau |
| 1st dual | hnewwōz | hnewwaiw | – |
| 2nd dual | hnewwadiz | hnewwaidiz | hnewwadiz |
| 1st plural | hnewwamaz | hnewwaim | – |
| 2nd plural | hniwwid | hnewwaid | hniwwid |
| 3rd plural | hnewwandi | hnewwain | hnewwandau |
Present passive
| Person | Indicative | Subjunctive |
|---|---|---|
| 1st singular | hnewwai | – |
| 2nd singular | hnewwazai | hnewwaizau |
| 3rd singular | hnewwadai | hnewwaidau |
| 1st dual | – | – |
| 2nd dual | – | – |
| 1st plural | hnewwandai | hnewwaindau |
| 2nd plural | hnewwandai | hnewwaindau |
| 3rd plural | hnewwandai | hnewwaindau |
Past
| Person | Indicative | Subjunctive |
|---|---|---|
| 1st singular | hnau | hnuwį̄ |
| 2nd singular | hnaut | hnuwīz |
| 3rd singular | hnau | hnuwī |
| 1st dual | hnuwū | hnuwīw |
| 2nd dual | hnuwudiz | hnuwīdiz |
| 1st plural | hnuwum | hnuwīm |
| 2nd plural | hnuwud | hnuwīd |
| 3rd plural | hnuwun | hnuwīn |
Non-finite Forms
| Infinitive | Present Participle | Past Participle |
|---|---|---|
| hnewwaną | hnewwandz | hnuwanaz |
Descendants
-
*hneuwan (Proto-West Germanic)
-
hniuwan, niuwan (Old High German)
- niuwen (Middle High German)
-
hniuwan, niuwan (Old High German)
-
hnøggva (Old Norse)
- negga (Elfdalian)
-
hnyggja (Old Norse)
- negga (Elfdalian)