*hukkōną
Runic: ᚺᚢᚲᛟᚾᚨ Pronunciation: /ˈxuk.kɔː.nɑ̃/verb · Weak class 2
Meanings
to squat, sit hunched, cower
Etymology
From Pre-Germanic *kuk-néh₂-, a zero-grade iterative to Proto-Indo-European *kewk- (‘to bend, curve, elevate’). The strong verb *hūkaną was likely back-formed from the iterative. Related to Sanskrit कुचति (kucáti) (kucáti, ‘to make crooked’), Lithuanian kaũkas (‘lump’), Proto-Slavic *kukati ~ Proto-Slavic *kučati (‘to squat’).
Conjugation
Present active
| Person | Indicative | Subjunctive | Imperative |
|---|---|---|---|
| 1st singular | hukkō | hukkǭ | – |
| 2nd singular | hukkōsi | hukkōs | hukkō |
| 3rd singular | hukkōþi | hukkō | hukkōþau |
| 1st dual | hukkōs | hukkōw | – |
| 2nd dual | hukkōþiz | hukkōþiz | hukkōþiz |
| 1st plural | hukkōmaz | hukkōm | – |
| 2nd plural | hukkōþ | hukkōþ | hukkōþ |
| 3rd plural | hukkōnþi | hukkōn | hukkōnþau |
Present passive
| Person | Indicative | Subjunctive |
|---|---|---|
| 1st singular | hukkōi | – |
| 2nd singular | hukkōsai | hukkōsau |
| 3rd singular | hukkōþai | hukkōþau |
| 1st dual | – | – |
| 2nd dual | – | – |
| 1st plural | hukkōnþai | hukkōnþau |
| 2nd plural | hukkōnþai | hukkōnþau |
| 3rd plural | hukkōnþai | hukkōnþau |
Past
| Person | Indicative | Subjunctive |
|---|---|---|
| 1st singular | hukkōdǭ | hukkōdēdį̄ |
| 2nd singular | hukkōdēz | hukkōdēdīz |
| 3rd singular | hukkōdē | hukkōdēdī |
| 1st dual | hukkōdēdū | hukkōdēdīw |
| 2nd dual | hukkōdēdudiz | hukkōdēdīdiz |
| 1st plural | hukkōdēdum | hukkōdēdīm |
| 2nd plural | hukkōdēdud | hukkōdēdīd |
| 3rd plural | hukkōdēdun | hukkōdēdīn |
Non-finite Forms
| Infinitive | Present Participle | Past Participle |
|---|---|---|
| hukkōną | hukkōndz | hukkōdaz |
Descendants
- hocken (German)
-
hoka (Old Norse)
- hoka (Icelandic)