*kaizwijaną

Runic: ᚲᚨᛁᛉᚹᛁᛃᚨᚾᚨ Pronunciation: /ˈkɑi̯z.wi.jɑ.nɑ̃/

verb · Weak class 1

Meanings

  1. to turn
  2. to direct

Etymology

Uncertain, as the variations between *kaiz- and *kar- cannot be explained as being inherited from Proto-Indo-European. Pokorny compares Old Armenian կքեմ (kkʻem, ‘to bow, bend’) and Russian жи́хать (žíxatʹ, ‘to bend’), from Proto-Indo-European *ger- (‘to bend, turn’), but this is purely speculative. Kroonen instead derives the verb from a Proto-Indo-European *geys- (‘to turn, become’), and compares Hittite [script needed] (kīša(ri) ~ kišanta(ri), ‘to happen, occur, become’).

Conjugation

Present active

PersonIndicativeSubjunctiveImperative
1st singularkaizwijōkaizwijaų–
2nd singularkaizwīsikaizwijaiskaizwī
3rd singularkaizwīþikaizwijaikaizwijaþau
1st dualkaizwijōskaizwijaiw–
2nd dualkaizwijaþizkaizwijaiþizkaizwijaþiz
1st pluralkaizwijamazkaizwijaim–
2nd pluralkaizwīþkaizwijaiþkaizwīþ
3rd pluralkaizwijanþikaizwijainkaizwijanþau

Present passive

PersonIndicativeSubjunctive
1st singularkaizwijai–
2nd singularkaizwijasaikaizwijaisau
3rd singularkaizwijaþaikaizwijaiþau
1st dual––
2nd dual––
1st pluralkaizwijanþaikaizwijainþau
2nd pluralkaizwijanþaikaizwijainþau
3rd pluralkaizwijanþaikaizwijainþau

Past

PersonIndicativeSubjunctive
1st singularkaizwidǭkaizwidēdį̄
2nd singularkaizwidēzkaizwidēdīz
3rd singularkaizwidēkaizwidēdī
1st dualkaizwidēdūkaizwidēdīw
2nd dualkaizwidēdudizkaizwidēdīdiz
1st pluralkaizwidēdumkaizwidēdīm
2nd pluralkaizwidēdudkaizwidēdīd
3rd pluralkaizwidēdunkaizwidēdīn

Non-finite Forms

InfinitivePresent ParticiplePast Participle
kaizwijaną kaizwijandz kaizwidaz

Find a form

Descendants

  • *kaiʀwijan (Proto-West Germanic)
    • *kēren (Old Dutch)
      • kêren (Middle Dutch)
        • keren (Dutch)
  • *kaiʀwijan (Proto-West Germanic)
    • cierran (Old English)
      • cherren, charren, charen (Middle English)
        • char, chare (English)
        • char, chare (Scots)
  • *kaiʀwijan (Proto-West Germanic)
    • keren (Old High German)
      • keren (Middle High German)
        • kehren (German)
  • *kaiʀwijan (Proto-West Germanic)
    • kērian (Old Saxon)
      • kēren (Middle Low German)
        • keren (Low German)
  • keyra (Old Norse)
    • tjyöra (Elfdalian)
    • koyra (Faroese)
    • kåire (Gutnish)
    • keyra (Icelandic)
    • køra (Scanian)
  • keyra (Old Norse)
    • cairen, kayren (Middle English)
      • cair (English)
  • keyra (Old Norse)
    • ? (Norwegian)
      • kjøre (Norwegian Bokmål)
      • køyre (Norwegian Nynorsk)
  • keyra (Old Norse)
    • kø̄ræ (Old Danish)
      • køre (Danish)
  • keyra (Old Norse)
    • kø̄ra (Old Swedish)
      • köra (Swedish)

Explore/search these descendants

View on Wiktionary