*kaizwijaną
Runic: ᚲᚨᛁᛉᚹᛁᛃᚨᚾᚨ Pronunciation: /ˈkɑi̯z.wi.jɑ.nɑ̃/verb · Weak class 1
Meanings
- to turn
- to direct
Etymology
Uncertain, as the variations between *kaiz- and *kar- cannot be explained as being inherited from Proto-Indo-European. Pokorny compares Old Armenian կքեմ (kkʻem, ‘to bow, bend’) and Russian жи́хать (žíxatʹ, ‘to bend’), from Proto-Indo-European *ger- (‘to bend, turn’), but this is purely speculative. Kroonen instead derives the verb from a Proto-Indo-European *geys- (‘to turn, become’), and compares Hittite [script needed] (kīša(ri) ~ kišanta(ri), ‘to happen, occur, become’).
Conjugation
Present active
| Person | Indicative | Subjunctive | Imperative |
|---|---|---|---|
| 1st singular | kaizwijō | kaizwijaų | – |
| 2nd singular | kaizwīsi | kaizwijais | kaizwī |
| 3rd singular | kaizwīþi | kaizwijai | kaizwijaþau |
| 1st dual | kaizwijōs | kaizwijaiw | – |
| 2nd dual | kaizwijaþiz | kaizwijaiþiz | kaizwijaþiz |
| 1st plural | kaizwijamaz | kaizwijaim | – |
| 2nd plural | kaizwīþ | kaizwijaiþ | kaizwīþ |
| 3rd plural | kaizwijanþi | kaizwijain | kaizwijanþau |
Present passive
| Person | Indicative | Subjunctive |
|---|---|---|
| 1st singular | kaizwijai | – |
| 2nd singular | kaizwijasai | kaizwijaisau |
| 3rd singular | kaizwijaþai | kaizwijaiþau |
| 1st dual | – | – |
| 2nd dual | – | – |
| 1st plural | kaizwijanþai | kaizwijainþau |
| 2nd plural | kaizwijanþai | kaizwijainþau |
| 3rd plural | kaizwijanþai | kaizwijainþau |
Past
| Person | Indicative | Subjunctive |
|---|---|---|
| 1st singular | kaizwidǭ | kaizwidēdį̄ |
| 2nd singular | kaizwidēz | kaizwidēdīz |
| 3rd singular | kaizwidē | kaizwidēdī |
| 1st dual | kaizwidēdū | kaizwidēdīw |
| 2nd dual | kaizwidēdudiz | kaizwidēdīdiz |
| 1st plural | kaizwidēdum | kaizwidēdīm |
| 2nd plural | kaizwidēdud | kaizwidēdīd |
| 3rd plural | kaizwidēdun | kaizwidēdīn |
Non-finite Forms
| Infinitive | Present Participle | Past Participle |
|---|---|---|
| kaizwijaną | kaizwijandz | kaizwidaz |
Descendants
-
*kaiʀwijan (Proto-West Germanic)
-
*kēren (Old Dutch)
-
kêren (Middle Dutch)
- keren (Dutch)
-
kêren (Middle Dutch)
-
*kēren (Old Dutch)
-
*kaiʀwijan (Proto-West Germanic)
-
cierran (Old English)
-
cherren, charren, charen (Middle English)
- char, chare (English)
- char, chare (Scots)
-
cherren, charren, charen (Middle English)
-
cierran (Old English)
-
*kaiʀwijan (Proto-West Germanic)
-
keren (Old High German)
-
keren (Middle High German)
- kehren (German)
-
keren (Middle High German)
-
keren (Old High German)
-
*kaiʀwijan (Proto-West Germanic)
-
kērian (Old Saxon)
-
kēren (Middle Low German)
- keren (Low German)
-
kēren (Middle Low German)
-
kērian (Old Saxon)
-
keyra (Old Norse)
- tjyöra (Elfdalian)
- koyra (Faroese)
- kåire (Gutnish)
- keyra (Icelandic)
- køra (Scanian)
-
keyra (Old Norse)
-
cairen, kayren (Middle English)
- cair (English)
-
cairen, kayren (Middle English)
-
keyra (Old Norse)
-
? (Norwegian)
- kjøre (Norwegian Bokmål)
- køyre (Norwegian Nynorsk)
-
? (Norwegian)
-
keyra (Old Norse)
-
kø̄ræ (Old Danish)
- køre (Danish)
-
kø̄ræ (Old Danish)
-
keyra (Old Norse)
-
kø̄ra (Old Swedish)
- köra (Swedish)
-
kø̄ra (Old Swedish)