*kringaną

Runic: ᚲᚱᛁᚾᚷᚨᚾᚨ Pronunciation: /ˈkriŋ.ɡɑ.nɑ̃/

verb · Strong class 3

Meanings

to turn, fall, yield

Etymology

From Proto-Indo-European *grenǵʰ- (‘to turn’). Related to Lithuanian gręžti (‘to bore, drill’).

Conjugation

Present active

PersonIndicativeSubjunctiveImperative
1st singularkringōkringaų–
2nd singularkringizikringaizkring
3rd singularkringidikringaikringadau
1st dualkringōzkringaiw–
2nd dualkringadizkringaidizkringadiz
1st pluralkringamazkringaim–
2nd pluralkringidkringaidkringid
3rd pluralkringandikringainkringandau

Present passive

PersonIndicativeSubjunctive
1st singularkringai–
2nd singularkringazaikringaizau
3rd singularkringadaikringaidau
1st dual––
2nd dual––
1st pluralkringandaikringaindau
2nd pluralkringandaikringaindau
3rd pluralkringandaikringaindau

Past

PersonIndicativeSubjunctive
1st singularkrangkrungį̄
2nd singularkranhtkrungīz
3rd singularkrangkrungī
1st dualkrungūkrungīw
2nd dualkrungudizkrungīdiz
1st pluralkrungumkrungīm
2nd pluralkrungudkrungīd
3rd pluralkrungunkrungīn

Non-finite Forms

InfinitivePresent ParticiplePast Participle
kringaną kringandz krunganaz

Find a form

Descendants

  • cringan (Old English)
  • crincan (Old English)
  • kringen (Low German)
  • *kringan (Old Dutch)
    • cringen (Middle Dutch)
      • kringen (Dutch)
        • krink (Afrikaans)

Explore/search these descendants

View on Wiktionary