*kringaną
Runic: ᚲᚱᛁᚾᚷᚨᚾᚨ Pronunciation: /ˈkriŋ.ɡɑ.nɑ̃/verb · Strong class 3
Meanings
to turn, fall, yield
Etymology
From Proto-Indo-European *grenǵʰ- (‘to turn’). Related to Lithuanian gręžti (‘to bore, drill’).
Conjugation
Present active
| Person | Indicative | Subjunctive | Imperative |
|---|---|---|---|
| 1st singular | kringō | kringaų | – |
| 2nd singular | kringizi | kringaiz | kring |
| 3rd singular | kringidi | kringai | kringadau |
| 1st dual | kringōz | kringaiw | – |
| 2nd dual | kringadiz | kringaidiz | kringadiz |
| 1st plural | kringamaz | kringaim | – |
| 2nd plural | kringid | kringaid | kringid |
| 3rd plural | kringandi | kringain | kringandau |
Present passive
| Person | Indicative | Subjunctive |
|---|---|---|
| 1st singular | kringai | – |
| 2nd singular | kringazai | kringaizau |
| 3rd singular | kringadai | kringaidau |
| 1st dual | – | – |
| 2nd dual | – | – |
| 1st plural | kringandai | kringaindau |
| 2nd plural | kringandai | kringaindau |
| 3rd plural | kringandai | kringaindau |
Past
| Person | Indicative | Subjunctive |
|---|---|---|
| 1st singular | krang | krungį̄ |
| 2nd singular | kranht | krungīz |
| 3rd singular | krang | krungī |
| 1st dual | krungū | krungīw |
| 2nd dual | krungudiz | krungīdiz |
| 1st plural | krungum | krungīm |
| 2nd plural | krungud | krungīd |
| 3rd plural | krungun | krungīn |
Non-finite Forms
| Infinitive | Present Participle | Past Participle |
|---|---|---|
| kringaną | kringandz | krunganaz |
Descendants
- cringan (Old English)
- crincan (Old English)
- kringen (Low German)
-
*kringan (Old Dutch)
-
cringen (Middle Dutch)
-
kringen (Dutch)
- krink (Afrikaans)
-
kringen (Dutch)
-
cringen (Middle Dutch)