*sprīþaną
Runic: ᛊᛈᚱᛁᚦᚨᚾᚨ Pronunciation: /ˈspriː.θɑ.nɑ̃/verb · Strong class 1
Meanings
to break up, become scattered
Etymology
From pre-Germanic *spreyt-, of uncertain origin, with no certain cognates outside of Germanic; possibly from Proto-Indo-European *(s)perh₁- (‘to kick’) + *-ey- + *-t-. Variant stem *sprīt- influenced by iterative *spritt-.
Conjugation
Present active
| Person | Indicative | Subjunctive | Imperative |
|---|---|---|---|
| 1st singular | sprīþō | sprīþaų | – |
| 2nd singular | sprīþizi | sprīþaiz | sprīþ |
| 3rd singular | sprīþidi | sprīþai | sprīþadau |
| 1st dual | sprīþōz | sprīþaiw | – |
| 2nd dual | sprīþadiz | sprīþaidiz | sprīþadiz |
| 1st plural | sprīþamaz | sprīþaim | – |
| 2nd plural | sprīþid | sprīþaid | sprīþid |
| 3rd plural | sprīþandi | sprīþain | sprīþandau |
Present passive
| Person | Indicative | Subjunctive |
|---|---|---|
| 1st singular | sprīþai | – |
| 2nd singular | sprīþazai | sprīþaizau |
| 3rd singular | sprīþadai | sprīþaidau |
| 1st dual | – | – |
| 2nd dual | – | – |
| 1st plural | sprīþandai | sprīþaindau |
| 2nd plural | sprīþandai | sprīþaindau |
| 3rd plural | sprīþandai | sprīþaindau |
Past
| Person | Indicative | Subjunctive |
|---|---|---|
| 1st singular | spraiþ | spridį̄ |
| 2nd singular | spraist | spridīz |
| 3rd singular | spraiþ | spridī |
| 1st dual | spridū | spridīw |
| 2nd dual | spridudiz | spridīdiz |
| 1st plural | spridum | spridīm |
| 2nd plural | spridud | spridīd |
| 3rd plural | spridun | spridīn |
Non-finite Forms
| Infinitive | Present Participle | Past Participle |
|---|---|---|
| sprīþaną | sprīþandz | spridanaz |
Descendants
-
*sprīþan (Proto-West Germanic)
-
*sprīdan, sprīzan (Old High German)
- sprīden, sprīten (Middle High German)
-
*sprīdan, sprīzan (Old High German)