*spurnaną
Runic: ᛊᛈᚢᚱᚾᚨᚾᚨ Pronunciation: /ˈspur.nɑ.nɑ̃/verb · Strong class 3
Meanings
to kick, to trample
Etymology
From Proto-Indo-European *sperH- (‘to kick’).
Conjugation
Present active
| Person | Indicative | Subjunctive | Imperative |
|---|---|---|---|
| 1st singular | spurnō | spurnaų | – |
| 2nd singular | spurnizi | spurnaiz | spurn |
| 3rd singular | spurnidi | spurnai | spurnadau |
| 1st dual | spurnōz | spurnaiw | – |
| 2nd dual | spurnadiz | spurnaidiz | spurnadiz |
| 1st plural | spurnamaz | spurnaim | – |
| 2nd plural | spurnid | spurnaid | spurnid |
| 3rd plural | spurnandi | spurnain | spurnandau |
Present passive
| Person | Indicative | Subjunctive |
|---|---|---|
| 1st singular | spurnai | – |
| 2nd singular | spurnazai | spurnaizau |
| 3rd singular | spurnadai | spurnaidau |
| 1st dual | – | – |
| 2nd dual | – | – |
| 1st plural | spurnandai | spurnaindau |
| 2nd plural | spurnandai | spurnaindau |
| 3rd plural | spurnandai | spurnaindau |
Past
| Person | Indicative | Subjunctive |
|---|---|---|
| 1st singular | sparn | spurnį̄ |
| 2nd singular | sparnt | spurnīz |
| 3rd singular | sparn | spurnī |
| 1st dual | spurnū | spurnīw |
| 2nd dual | spurnudiz | spurnīdiz |
| 1st plural | spurnum | spurnīm |
| 2nd plural | spurnud | spurnīd |
| 3rd plural | spurnun | spurnīn |
Non-finite Forms
| Infinitive | Present Participle | Past Participle |
|---|---|---|
| spurnaną | spurnandz | spurnanaz |
Descendants
-
spurnan (Old English)
-
spurnen, sporne, spornen, spournen, spurn, spurne, spyrnen (Middle English)
- spurn (English)
- spurn (Scots)
-
spurnen, sporne, spornen, spournen, spurn, spurne, spyrnen (Middle English)
-
spornan (Old English)
-
spurnen, sporne, spornen, spournen, spurn, spurne, spyrnen (Middle English)
- spurn (English)
- spurn (Scots)
-
spurnen, sporne, spornen, spournen, spurn, spurne, spyrnen (Middle English)
- spurna (Old Frisian)
- spurnan (Old Saxon)
-
spurnan (Old High German)
- anspornen (German)
-
sporna (Old Norse)
- sporna (Icelandic)
-
sporna (Old Norse)
-
spiærna (Old Swedish)
- spjärna (Swedish)
-
spiærna (Old Swedish)