*swarmijaną

Runic: ᛊᚹᚨᚱᛗᛁᛃᚨᚾᚨ Pronunciation: /ˈswɑr.mi.jɑ.nɑ̃/

verb · Weak class 1

Meanings

to swarm

Etymology

From *swarmaz (‘swarm’) + *-janą.

Conjugation

Present active

PersonIndicativeSubjunctiveImperative
1st singularswarmijōswarmijaų–
2nd singularswarmīsiswarmijaisswarmī
3rd singularswarmīþiswarmijaiswarmijaþau
1st dualswarmijōsswarmijaiw–
2nd dualswarmijaþizswarmijaiþizswarmijaþiz
1st pluralswarmijamazswarmijaim–
2nd pluralswarmīþswarmijaiþswarmīþ
3rd pluralswarmijanþiswarmijainswarmijanþau

Present passive

PersonIndicativeSubjunctive
1st singularswarmijai–
2nd singularswarmijasaiswarmijaisau
3rd singularswarmijaþaiswarmijaiþau
1st dual––
2nd dual––
1st pluralswarmijanþaiswarmijainþau
2nd pluralswarmijanþaiswarmijainþau
3rd pluralswarmijanþaiswarmijainþau

Past

PersonIndicativeSubjunctive
1st singularswarmidǭswarmidēdį̄
2nd singularswarmidēzswarmidēdīz
3rd singularswarmidēswarmidēdī
1st dualswarmidēdūswarmidēdīw
2nd dualswarmidēdudizswarmidēdīdiz
1st pluralswarmidēdumswarmidēdīm
2nd pluralswarmidēdudswarmidēdīd
3rd pluralswarmidēdunswarmidēdīn

Non-finite Forms

InfinitivePresent ParticiplePast Participle
swarmijaną swarmijandz swarmidaz

Find a form

Descendants

  • *swarmijan (Proto-West Germanic)
    • *swermen (Old Dutch)
      • swermen, swarmen (Middle Dutch)
        • zwermen (Dutch)
  • *swarmijan (Proto-West Germanic)
    • swirman (Old English)
      • swarmen, swermen, swarmyn (Middle English)
        • swarm (English)
        • swairm (Scots)
  • *swarmijan (Proto-West Germanic)
    • swermen (Old High German)
      • swermen (Middle High German)
        • schwärmen (German)
  • *swarmijan (Proto-West Germanic)
    • *swermian (Old Saxon)
      • swermen (Middle Low German)
  • *sverma (Old Norse)
    • sværme (Danish)
    • sverma (Icelandic)
    • svärma (Swedish)
  • *sverma (Old Norse)
    • ? (Norwegian)
      • sverme (Norwegian Bokmål)
      • sverme, sverma (Norwegian Nynorsk)

Explore/search these descendants

View on Wiktionary